Wednesday, June 29, 2005

Black Monday

แม่สังเกตุว่าเย็นวันจันทร์แม่กลับมาจากทำงาน
แม่เข้าไปหอมแก้ม หรือ เล่นกับน้องปัณณ์
ปัณณ์จะทำหน้าเฉยๆ ไม่สนใจ บางครั้งเบือนหน้าหนี
อย่างจันทร์ที่แล้ว ปัณณ์ยิ้มและเล่นกับทุกคนในบ้าน
ยกเว้นแม่ แม่น้อยใจมากขนาดว่า นอนไม่หลับ
ร้องไห้ คิดว่าทำไมหนูไม่รัก ไม่ผูกพันกับแม่เลยเหรอ
แต่พอวันอังคารทุกอย่างก้อค่อยๆดีขึ้น
จนวันเสาร์อาทิตย์ แม่มีเวลาอยู่กับหนูทั้งวัน
ปัณณ์จะติดแม่มาก แม่จะเข้าห้องน้ำก้อร้อง
เดินออกจากห้องก้อร้องหา
แม่มีความสุขมากที่อยู่กับหนู
แต่พอเช้าวันจันทร์แม่จะไปทำงาน
หนูจะร้องไห้หาแม่ คุณพ่อต้องหลอกล่อ
เบี่ยงเบนความสนใจ แล้วพอถึงตอนเย็นแม่กลับบ้าน
น้องปัณณ์ก้อจะทำไม่สนใจแม่อีก ครั้งก่อนแม่
บอกใครๆ ทุกคนบอกว่าแม่คิดมากไปเอง
พอมาจันทร์นี้ คุณพ่ออยู่ด้วย เพื่อนๆอยู่ด้วย
เลยได้เห็นว่าน้องปัณณ์งอนแม่จริงๆ
แต่คราวนี้แม่เลิกน้อยใจลูกแล้วหละ
เปลี่ยนมาเป็นความสงสารแทน สงสารที่
แม่เหมือนหลอกให้หนูรัก ทำดีกับหนู
แล้วจู่ๆแม่ก้อหายตัวไป หนูน่าจะรู้สึกว้าเหว่
มากกว่า ทำให้แม่คิดว่าการที่แม่ไปทำงานแล้วให้
หนูอยู่บ้าน (แม้จะมีคุณพ่อ คุณย่า คุณปู่ ดูแล
หนูอยู่ก้อตาม) หนูก้อยังต้องการความอบอุ่น
ความใกล้ชิดจากแม่ แม่เลยว้าวุ่นใจ
คิดว่าแม่ผิดหรือเปล่าที่เลือกที่จะทำงาน
แทนที่จะอยู่ดูแลหนู อย่างน้อยก้อจนกว่าหนู
จะเข้าเรียน (ส่วนหนึ่งเพราะคุณพ่อ
สามารถทำงานที่บ้านและดูหนูไปด้วย
แม่เลยไม่ค่อยห่วงหนูมาก)
เฮ้อ แม่ควรจะทำงัยดีน้า

Monday, June 27, 2005

Nia 's Goodbye Card


วันศุกร์ที่ 1 กรกฏาคมนี้ น้อง nia
ต้องบินกลับไปศรีลังกาแล้ว
คุณพ่อก็เลยนั่งทำ card
ให้ nia (เพื่อไว้ตอน nia
โตเป็นสาวแล้ว เห็น card
นี้แล้วอยากจะพบกับนายปัณณ์
ของเราบ้าง)

Monday, June 20, 2005

ชอบอุปกรณ์ไฮเทคครับ

น้องปัณณ์ตอนนี้แข็งแรงมาก เปลี่ยนเสื้อผ้าหรือผ้าอ้อมทีไร
เป็นได้เหนื่อยกันถ้วนหน้า เพราะหนุ่มน้อยจะพลิกตัว
ดิ้นหนีตลอดต้องหาเทคนิคมาหลอกล่อ บางทีพลิกแล้วจับ
ไม่ทันท่านก้อจะคลานดุ๊บๆหนีไปอย่างรวดเร็ว
ชอบให้ตามไล่จับ ปัณณ์จะสนุกมากกับการปั่นหัว
คุณแม่และคุณย่า (ส่วนคุณพ่อ จับปัณณ์นอน
เปลี่ยนผ้าบนพื้นไม้เลย มันแข็งปัณณ์เราไม่ชอบ
คุณพ่อเล่นไม้นี้ที่ไรนายปัณณ์ร้องงอแงขอความเห็นใจ
ได้น่าสงสารมาก)

ตอนนี้ของที่ใช้เบนความสนใจได้ผลคือ บรรดา
remote control และมือถือ (ต้องมือถือ
ของจริงนะ มือถือเด็กเล่นใช้ไม่ได้ผลเท่าไร
หลอกเด็กไฮเทคอย่างปัณณ์ไม่ได้)
ยังมีของที่ปัณณ์ชอบแทะๆจับๆอีกก้อคือ
บรรดาปลั๊กไฟ สายไฟ โคมไฟ พัดลม
คุณแม่ต้องติดตามปัณณ์อย่างใกล้ชิด
คลาดสายตาเมื่อไร นายปัณณ์พยายาม
เอานิ้วเขี่ยปลั๊กไฟ หรือไม่ก้อหยิบสายไฟ
มาแทะ คุณแม่ซื้อที่เสียบปลั๊กไฟ
มาเสียบ ปัณณ์ก้อยังอุตส่าห์จะแคะ
มันออกมา นี่ขนาดปัณณ์ยังเดินไม่ได้น่ะ
ยังซนขนาดนี้ ถ้าเดินได้เราทุกคนในบ้าน
ได้เหนื่อยกันถ้วนหน้าแน่ เฮ้อ ตอนท้อง
หนูสงสัยแม่จะว่ายน้ำเยอะไปหน่อย
หนูถึงได้ซนขนาดนี้ คุณปู่นะทั้งดีใจและ
กลุ้มใจในเวลาเดียวกัน ดีใจที่เห็นหนูแข็งแรง
แต่กลุ้มใจที่หนูชอบเล่นผาดโผน โตขึ้นจะ
ไปเล่นกีฬา extreme หรือเปล่าเนี่ย

เกือบลืมเนียร์เองก้อชอบ remote
control และมือถือเหมือนกัน
ไม่รู้ว่าเด็กยุคนี้เป็นแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า

Friday, June 17, 2005

อีกหน่อยต้องหัวแตกแน่เลย

ตอนนี้นายปัณณ์เราพัฒนา
ทักษะการปีนได้มากขึ้นเรื่อยๆแล้ว
  • เริ่มจากปีนขึ้นเตียงนอนพ่อได้แล้ว
    (เตียงเป็น step เลยปีนได้ง่ายหน่อย)
    ส่วนตอนลงแล้วแต่ดวง ว่าจะวางขาถูกตำแหน่งหรือไม่
  • ปึนขึ้นบันไดบ้านได้แล้ว
    ส่วนการลง ยังไม่ได้รับอนุญาติให้ทดลอง
  • ปีนข้ามหมอนอิงได้
    ท่าการลงก็คือ เอาหน้าทิ่มลงไปอีกฝั่ง
    ดังนั้นท่านี้ทำได้เฉพาะบนพรมเท่านั้น
  • ปีนข้ามพนักพิงโชฟา (พิงหลัง)
    พอข้ามไปแล้ว ก็ต้องมีคนคอยรับด้วย
    ไม่เช่นนั้นคงจะเกิดกรณี
    พาไปโรงพยาบาล เพื่อ x-ray สมองอย่างแน่นอน


ส่วนการปีนลงของนายปัณณ์ตอนนี้
มีพัฒนาการดังนี้
กรณีถ้าอยู่สูงจากพื้นประมาณ 4-8 นิ้ว
ปัณณ์จะระมัดระวังตัว ค่อยๆหย่อนแขนลงไป
ทิ้งน้ำหนักตัวอย่างระวัง
กรณีที่สูงเกิด 12 นิ้ว
นายปัณณ์จะใช้วิธีพุ่งลง เพียงอย่างเดียว

Tuesday, June 14, 2005

ภาพสะท้อนสังคมที่เราอยู่

สัปดาห์ก่อนชามีล่าบ่นให้แม่ฟังว่ามีแต่คนพูดว่าน้องเนียร์ตัวดำ
ชามีล่าบอกว่าโตขึ้นถ้าเนียร์ฟังแล้วจะเสียใจมัย น้ำเสียงชามีล่าเศร้าจัง
แม่บอกชามีล่าว่า อย่าใส่ใจเลย น้องเนียร์ออกจะน่ารัก
มันเป็นค่านิยมที่ผิดมาแต่ไหนแต่ไรที่ว่า white is more
beautiful ช่วงนั้นแม่สังเกตุว่าตั้งแต่ nanny ของเนียร์ไป
แล้วชามีล่าต้องเหนื่อยกับการดูแลทุกอย่างคนเดียว พอเจอเรื่อง
racial discrimination ทั้งในที่ทำงานและสังคมรอบตัว
ชามีล่าดูหงอยเหงาไปมาก

พอเรากลับจากเที่ยวทะเล เราก้อทราบข่าวว่าบาล่ายื่นใบลาออก
จากงานแล้ว กำลังจะย้ายไปทำงานที่สิงคโปร์เดือนหน้า เพื่ออนาคต
ที่ดีกว่าของครอบครัว แม่กับพ่อใจหายแต่ก้อเข้าใจความลำบากใน
การใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ (ทั้งด้านภาษาและวัฒนธรรม) อย่างน้อยที่สิงคโปร์
ผู้คนก้อใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก มีความหลากหลายทางเชื้อชาติ
คิดว่าพวกเค้าคงปรับตัวได้ดีกว่า

เพื่อนคนแรกของน้องปัณณ์กำลังจากไป พ่อตัดต่อหนัง (วีดีโอ
ที่บันทึกภาพเหตุการณ์ต่างๆของปัณณ์กับเนียร์) ลงแผ่นดีวีดี
ให้เป็นของที่ระลึก แต่สิงคโปร์ก้อไม่ไกลจนเกินไป ไม่แน่น่ะ
พ่อกับแม่อาจจะพาปัณณ์ไปเยี่ยมเพื่อนของหนูที่นั่นก้อได้

Friday, June 10, 2005

ไปทะเลกันดีก่า

เริ่มจากคุณแม่ดูว่าเดือนมิย ไม่มีวันหยุดเลยถือโอกาสใช้วันลาพักร้อน
ชวนคุณพ่อพาน้องปัณณ์ไปทะเลกัน คุณแม่ดำเนินการจองที่พัก จัดเสื้อผ้า
เครื่องใช้ทั้งหมด (คุณพ่อเห็นของที่แม่เตรียมไว้แล้วไปฟ้องคุณย่าว่าแม่ทำ
เหมือนจะย้ายบ้าน ดีว่าคุณย่าเห็นด้วยกับคุณแม่ว่า เตรียมมากไว้ก่อนดี
ของส่วนใหญ่เป็นของน้องปัณณ์ รถเข็น กระเป๋าแบกหนู หม้อนึ่งขวดนม
ยา นม ขวดนม ผ้าอ้อม กางเกงว่ายน้ำ เป็นต้น ของจำเป็นทั้งนั้น เห็นมัย)
เราออกเดินทางไปปราณบุรี เช้าวันอาทิตย์ เก้าโมงออก จากบ้าน
น้องปัณณ์มีโยเย้เล็กน้อย แต่พอทานนมแล้วก้อหลับไปสักพักใหญ่
เข้าเขตเพชรบุรี หนุ่มน้อยหงุดหงิดที่ต้องนั่ง car seat
พ่อเด็กเลยแวะเขาย้อย พาน้องปัณณ์ไปดูลิง ไปไหว้พระ เดินเล่นสักครู่
กลับขึ้นรถเดินทางต่อ พอถึงบริเวณเขาวัง น้องปัณณ์งอแงอีกแล้ว
ต้องหยุดรถสักครู่ แม่ให้หนูทานนม หนูก้อหลับปุ๋ยไป เราจึง
ออกเดินทางต่อจนถึงที่พัก แม่เลือกพักที่บ้านปราณรีสอร์ท
เพราะดูจากภาพทางเน็ตแล้ว น่ารักดี เราพักบังกะโลริมสระว่ายน้ำ
เราไปถึงบ่ายๆ อากาศไม่ร้อนมาก แม่อยากเล่นน้ำ ก้อเลยพาน้องปัณณ์
ไปนั่งริมสระ ปรากฏว่าน้องปัณณ์วักน้ำเล่นใหญ่เลย แม่เลยขอให้คุณพ่อ
พาหนูลงไปว่ายน้ำ ปัณณ์น้อยเราสวมกางเกงว่ายน้ำสีเหลืองอ๋อย
มีรูปปลาปักเป้าข้างก้น ตัวหลวมโคร่ง ลงไปลอยตุ๊บป่องกะคุณพ่อ
แม่กะพ่อแปลกใจที่หนูไม่ร้องไห้ แถมชอบตีน้ำ (คงเป็นเพราะช่วงนั้นน้ำ
กำลังอุ่นสบาย) หนูเล่นนานเกือบ 15 นาทีได้ เรากะให้หนูขึ้นมาพักสักครู่
แล้วจึงให้หนูลงเล่นอีกรอบ คุณพ่อพาหนูไปแตะๆทรายและน้ำทะเลเป็น
การประเดิมก่อน คุณแม่ก้อขอไปว่ายน้ำในสระบ้าง ตั้งแต่คลอดน้องปัณณ์
แม่ยังไม่ได้ว่ายน้ำเลย (ตอนนี้น้ำหนักลงจนใส่ชุดว่ายน้ำตัวเก่าได้แล้ว
แต่ยังเหลืออีก 4 กก ถึงจะเท่า ตอนก่อนมีน้องปัณณ์)
น้องปัณณ์มีความสุขกับการสำรวจสถานที่ใหม่ๆ คลานไปทั่วเลย
ตอนเย็นคุณพ่อไปว่ายน้ำทะเล แม่ก้อพาน้องปัณณ์แตะๆทรายรอ
ตกค่ำคุณย่าโทรมา ถามว่าปัณณ์เป็นงัยบ้าง ชอบทะเลมัย
(มีเสียงคุณปู่คอยถามอยู่ด้านหลัง ท่าทางคุณปู่คุณย่าจะคิดถึงหลาน
ตอนเช้าตอนส่งขึ้นรถเห็นคุณปู่คุณย่าตาแดงๆ)

วันรุ่งขึ้นก้อไปทานอาหารทะเลแถวปากน้ำปราณ กลับมาเล่นน้ำสระ
ตอนเย็นปล่อยน้องปัณณ์ลงไปคลานบนทราย น้องปัณณ์สนใจ
สัมผัสใหม่ ดีว่าหนูไม่เอาทรายเข้าปาก เราจับหนูไปเล่นคลื่น น้องปัณณ์
ไม่กลัวคลื่น สนใจคลื่นใหญ่

มาเที่ยวคราวนี้เราได้เพื่อนใหม่ คือคุณพ่อคุณแม่น้องกำปั่น
มาพักที่เดียวกับเรา ไม่ได้พาน้องกำปั่นมาด้วย บอกว่าฝากน้องกำปั่น
ไว้กับคุณย่า น้องกำปั่นอายุ 5 เดือน พอเห็นน้องปัณณ์เล่นน้ำสนุกสนาน
คิดถึงน้องกำปั่นกันจนต้องกลับเข้าห้องพักไปดูวีดีโอ
บอกคราวหน้าจะพามาเที่ยวด้วย ครั้งนี้มาสำรวจสถานที่ไว้ก่อน

เราออกเดินทางกลับกรุงเทพสายวันอังคาร แวะหาพี่นันท์กับน้อย
ที่สมุทรสาครระหว่างทางกลับบ้าน มาถึงบ้านเราราวๆบ่ายสี่โมงเย็น

การไปเที่ยวทะเลครั้งแรกของน้องปัณณ์ก้อผ่านไปด้วยดี แม่พบว่า
น้องปัณณ์เริ่มไม่ชอบนั่ง car seat จากที่เคยนั่งแล้วไม่มีปัญหา
ส่วนการเล่นน้ำถ้าน้ำไม่เย็นน้องปัณณ์จะเล่นน้ำอย่างสนุก
ต้องไม่รีบจับน้องปัณณ์จุ่มน้ำ ต้องค่อยปรับอุณหภูมิก่อน พอสังเกตุว่า
เริ่มเอามือตีๆน้ำแปลว่า หนูพร้อมจะเล่นน้ำแล้วครับ คราวนี้คุณพ่อ
พาหนูวนไปรอบๆสระได้เลย

เส้นทางอาหารเสริม

น้องปัณณ์เริ่มอาหารเสริมตั้งแต่ 4 เดือน เริ่มจากทานกล้วยครูดก่อน
จากนั้นก้อข้าวบดไข่ผสมแกงจืด (ยิ่งเป็นแกงต้มฟักเขียว น้องปัณณ์
จะชอบเป็นพิเศษ) วันไหนทานกล้วยอึจะมีเกล็ดดำๆปนออกมา
ตอนแรกแม่ตกใจว่าเอ เจ้าชิ้นส่วนดำๆ นี่มาจากไหน(ช่วงนั้นยังให้นมแม่อยู่
แล้วเป็นช่วงคุณแม่ชอบหม่ำสาหร่ายซะด้วย หรือสาหร่ายออกมา
ทางน้ำนมหว่า ดูสิ คุณแม่ก้อคิดไปนู้นเลย) น้องปัณณ์จะได้ทานอาหาร
เสริมก้อขึ้นอยู่กับว่าคุณแม่มีเวลาเตรียมให้หรือเปล่า (การเตรียมนี่ใช้เวลา
เอาเรื่องอยู่ แถมน้องปัณณ์กินได้ไม่กี่ช้อนก้องอแงจะกินนมแล้ว)

พอสัก 6 เดือนแม่ก้อเริ่มซื้ออาหารเสริมสำเร็จรูปของ Gerber
บ้าง Heinz แบบว่าสะดวกดี น้องปัณณ์ก้อดูจะชอบทาน
แต่ที่แม่เป็นห่วงคือ มันละเอียดมากและมีน้ำตาลเยอะ
ก้อเลยไม่กล้าให้น้องปัณณ์ทานประจำ ตอนนี้คุณพ่อเลยมาเป็น
พ่อครัวจำเป็นทำข้าวตุ๋นให้น้องปัณณ์ จับนั่นมาผสมนี่ แม่ลองชิมดู
ก้ออร่อยใช้ได้ ความหอม หน้าตาก้อถือว่าสอบผ่าน แต่ปัญหาเดิมคือน้องปัณณ์
ยังทานได้ มื้อละ 5-6 คำเท่านั้น เราก้อพยายามให้อาหารเสริมวันละ 2 มื้อ

ไม่อยากบังคับหนูมาก ลองให้หนูกินผักนั่น ผักนี่ เปลี่ยนไปเรื่อยๆ
วันก่อนเอาขนุนอบแห้งให้หนูแทะเล่น น้องปัณณ์แทะสนุกไปเลย
พอขนุนเริ่มนิ่มก้อต้องให้หนูหยุดแทะ กลัวชิ้นขนุนติดคอหนู