Monday, October 16, 2006

ใช่ พ่อ

เมื่อคืนรู้สึกตัวสะดุ้งตื่น หลังจากได้ยินเสียง "ใช่"
จากนั้นก็ได้ยินเสียง คุณลูกชาย พูดว่า "ใช่พ่อ"
พร้อมกับมีมือมาจิ้มที่บริเวณริมฝีปาก
พอลืมตาก็เห็น หน้าเล็กๆกำลังจ้องที่หน้าเราอยู่
จากนั้นคุณลูกชายก็พลิกตัวลงไปหลับต่อ

เฮ้อ ความสุขเล็กๆน้อยของคนเป็นพ่อ

Monday, August 29, 2005

บ่นถึงนายปัณณ์

ช่วงนี้คุณพ่อกลับไปทำงานมากขึ้นแล้ว
พอกลับไปทำงาน ความขี้เกียจก็เริ่มเข้ามาเยือน
เริ่มจากความอดทนในการเลี้ยงนายปัณณ์เริ่มลดลง
จากเดิมเลี้ยงจากเช้าจรดเย็นได้
ปัจจุบัน พอเริ่มเข้านาทีที่ 30 คุณพ่อก็เริ่มกระสับกระส่ายเสียแล้ว

มีวันนี้ค่อยดีขึ้นหน่อย คุณแม่กับคุณย่าไปธุระ
ปล่อยคุณพ่อไว้คนเดียว เลยได้ solo เดี่ยวครึ่งวัน
ค่อนหายขี้เกียจหน่อย

ช่วงนี้นายปัณณ์ของเราเริ่มรู้เรื่องมากขึ้นแล้ว
จนคุณพ่อเริ่มรู้สึกว่าลูกของเราฉลาดเป็นบ้าเลย
คิดดูสิจากที่ทำอะไรไม่เป็นเลย(ยกเว้นร้องให้)
มาถึงตอนนี้บอกขอของที่ถือหน่อย ก็ยื่นให้ได้ :)
(อย่าถือสาคุณพ่อเลย เป็นพ่อเป็นแม่คน ก็ต้องเห่อลูกเป็นธรรมดา)

นอกจากนี้ คุณพ่อยังสังเกตุพบว่า นายปัณณ์ของเรา
ขี้อ้อนเป็นพิเศษ ชอบมาซบตักคุณพ่อ(จริงๆแล้วมันอ้อนกับทุกคนแหล่ะ)
ถ้าคุณพ่อนอนกับพื้นนายปัณณ์เราก็จะรีบมาซบอก ปีนข้ามไปข้ามมาอย่างสนุกสนาน
เป็นช่วงเวลาที่คุณพ่อมีความสุขมากเลย

ส่วนช่วงกลางคืน ถ้าวันไหนคุณแม่ยกปัณณ์มานอนด้วย
คุณพ่อก็ต้องทำตัวลีบ เพราะนายปัณณ์ทำตัวเป็นนักเลงโต
จองที่นอนส่วนใหญ่ไปหมด เหลือที่ให้คุณพ่อพอเอนหลังลงไปได้
มีอยู่วัน พอคุณพ่อหลับไปได้สักพัก คุณลูกไม่รู้ทำอีท่าไหน
เอาหัวมานอนพาดคอคุณพ่อ คุณพ่อก็ไม่อยากกวนให้หนูตื่น
ก็เลยอดทนนอน ไม่ยอมขยับตัว สุดท้ายก็ทนไม่ได้ต้องยก(ผลัก)
หนูออกไป

นอกจากนี้ น้องปัณณ์ก็ชอบให้พ่ออุ้มมาก
โดยเฉพาะถ้าเป็นเวลาเช้า กับเวลาเย็น (เป็นเวลาที่พา
ออกไปเดินเล่น) จนคุณพ่อเริ่มสงสัยแล้ว
ว่าลูกเห็นพ่อเป็นพ่อ หรือเห็นพ่อเป็นม้ากันแน่
เพราะพออุ้มแล้ว ลูกก็จะขยับขา คล้ายๆกับอาการ
ที่คนขี้มาเขาบังคับม้ากัน (จริงๆแล้วการขี่ควาย
กับขี่ม้าก็ใช้วิธีบังคับวิธีเดียวกัน แต่คุณพ่อขอเป็นม้าดีกว่า)

คุณปู่แต่งให้

ช่วงนี้คุณปู่มีงานอดิเรกใหม่ก็คือ การตบแต่งภาพหลาน
ด้วย Photoshop ภาพนี้คือฝีมือคุณปู่ครับ

ประเมินผลงานคุณแม่ Full time หลังผ่านไป 1 เดือน

อือม์เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก
เผลอนิดเดียวผ่านไปหนึ่งเดือนแล้วเนี่ย
น้องปัณณ์เพิ่งอายุครบ 10 เดือนไปเมื่อวันที่
24 สค ที่ผ่านมา มาดูกันว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้างดีกว่า

เริ่มจากสัปดาห์แรกคุณแม่คุณพ่อต่างปรับตัว
ส่งมอบหน้าที่กัน คุณพ่อให้เวลาคุณแม่จัดการ
ธุระปะปัง รวมถึงปล่อยคุณแม่คิดสาระตะ
เรื่องหาอาชีพใหม่

อาทิตย์ถัดมา คุณพ่อเข้าออฟฟิคเกือบทุกวัน
ด้วยเหตุผลเข้าไปเคลียร์งานและ
ให้เวลาแม่ลูกกระชับความสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้น
ผลคือ นายปัณณ์ติดแจ แม่อุ้มตลอด
แต่แหมคนเราก้อต้องมีการพลาดท่าเสียทีบ้าง
คือ แม่ทานข้าวแล้วลืมปิดประตูห้องทานข้าว
ส่วนพลทหารปัณณ์ที่ประจำการอยู่ในรถหัดเดิน
ไม่ได้หัดเดินแต่อย่างไร จริงแล้วหัดวิ่งซะมากกว่า
ได้วิ่งพุ่งลงบันไดสองขั้น หน้าลงไปสัมผัสความแข็ง
ของพื้น จากนั้นพลทหารปัณณ์ได้ส่งสัญญาณ
การบาดเจ็บไปทั่วบ้าน สุดท้ายแม่โดนคุณปู่
อบรมเป็นการใหญ่ ตามด้วยพ่อเด็กที่มักจะ
ขี่แพะที่เลี้ยงไว้เป็นร้อยตัวไล่ (แหมที่ตัวเอง
เผลอปล่อยลูกตกเตียง แม่ยังไม่เคยว่าเลยเนอะ)
พลทหารปัณณ์พาใบหน้าอันฟกช้ำไปทุกที่
แม่ก้อจะโดนคุณพ่อช่วยยืนยันกับทุกคนที่
พบเห็นถึงผลงานอันโดดเด่นในครั้งนี้

จากนั้นแม่ก้อเข็ดขยาดเจ้าเก้าอี้หัดเดิน
จริงๆไม่ได้คิดว่าเก้าอี้นั่นจะช่วยลูก
หัดเดิน ตำราก้อเตือนว่าไม่ควรใช้
แม่จะใช้บ้างก้อเฉพาะตอนที่แม่จะทานข้าว
หรือเตรียมอาหารให้หนู แต่หนนี้เป็นบทเรียน
ที่ดีเลย แม่เผลอเรอจริงๆ

สัปดาห์ต่อมาก้อปกติดี จนเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
ปัณณ์มีน้ำมูก มีไข้ ทานนมก้ออาเจียน
ตอนนี้ไม่มีไข้แล้ว เหลือแต่เสลดกะน้ำมูกใสๆ
แม่กะพ่อไม่ได้พาหนูไปหาหมอ
เพียงแต่เช็ดตัวและให้ยาลดไข้เท่านั้น
ผลพลอยได้คือ น้ำหนักแม่ลดไปอีกหนึ่งกิโล

พัฒนาการช่วงนี้ของปัณณ์ก้อคือเริ่มก้าวเดิน
บ้างแล้ว ยืนปล่อยมือจากเฟอร์นิเจอร์นานขึ้น
ชอบโยกตัว ขยับมือตามจังหวะเพลง ดนตรี
เข้าใจคำสั่งง่ายๆ เช่น ขอ... ให้...
รับ- ส่งบอลเล่น แต่ยังไม่เรียกแม่ พ่อ เลย
ฟันยังไม่ขึ้น

แม่มีความสุขมากเลย ได้เฝ้าดูพัฒนาการต่างๆ
ของปัณณ์

Wednesday, August 03, 2005

เป็นคุณแม่ Full Time (ซะที)

ในที่สุดคุณแม่ก็ตัดสินใจลาออกจากงาน
มาเป็นคุณแม่ Full Time ซะที
เหตุเกิดจากปัณณ์ท้องร่วงเมื่อเดือนที่แล้ว
ถ่ายต่อเนื่องหลายวัน วันละหลายรอบ
คุณแม่กับคุณพ่อสงสารหนูมากเลย
หนูถ่ายจนไม่มีเรี่ยวแรง ก้นระบมไปหมด
พ่อกับแม่เฝ้าดูแลปัณณ์อย่างใกล้ชิด
คอยเช็ดตัวเพื่อลดไข้ พยายามป้อนยา
ป้อนอาหารให้หนูทาน ดูแลอยู่ 5-6 วัน
หนูจึงหายเป็นปกติ หมอสรุปว่าหนูท้องเสีย
เนื่องจากลำไส้อักเสบ

ตอนหนูไม่สบาย ปวดถ่ายมาก แม่ก็ทรมานไปด้วย
แม่คิดว่าอะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับหนู ปรึกษากับคุณพ่อว่า
แม่ทำงานก็ไม่มีความสุข สู้ออกมาดูแลหนูให้เต็มที่
ดีกว่า ประกอบกับงานที่บริษัทคุณพ่อมากขึ้น
แม่ออกมา คุณพ่อจะได้เข้าที่ทำงานบ่อยขึ้น
ลงตัวพอดี

คราวนี้หละปัณณ์จะได้เห็นหน้าแม่ทุกวั๊นทุกวัน
เอ...แล้วเวลาคุณพ่อกลับมาจากที่ทำงาน
ปัณณ์จะงอนใส่พ่อเหมือนที่งอนกับแม่มัยน่ะ

Thursday, July 14, 2005

ผลการวิเคราะห์ใบหน้าปัณณ์

วันนี้พ่อส่งรูปหน้า pann เข้าไปที่ site FaceAnalyzer
ที่โม้ว่าสามารถวิเคราะห์ personlity จากรูปหน้าได้
ผลลัพท์ได้ดังนี้ครับ

face analyzer of pann

Personality Profile:

Your main drive is to be admired by those with similar interests to you. Money and influence is not of your concern. You are interested and may be active in certain political movements which you consider to be moral. You may act or dress in a unique way to reflect your eccentric personality. Your emotions fluctuate fairly often resulting in you going through incredible highs and devastating lows. When someone is attacking you personally you tend to ignore them, for you do not like to argue with those who you consider to be barbaric. You may however simply be fearful and timid. You generally enjoy interacting with other and have some acquaintances.

You may enjoy using drugs to escape reality and explore different perspectives. You spend much of your time doing what you love. You are employed for the sole reason of sustaining yourself. You may even be unemployed. But you may be great at your passion and making good money off of it.

Your view of other types
You consider Boss type to be egotistical and selfish so you may only interact with them during your employment. For the most part you do not interact with Academic types for you rather take it easy. You may like certain Academics because of their knowledge of interesting subjects. You tend to avoid Charmers because they may attack you verbally. You consider Gambler types to be duplicitious loners. You do not interact with the White collar or Blue collar types, for you consider them to be slaves of conformity. You sympathize with Drifters.

Other types' view of you
You do not concern Boss types for they look down on you; they believe that you waste too much time. For the most part Academic types do not respect you, however there are some Artists that they give some credit to. Blue collar and White collar types think that you are unrealistic and immature. Charmer types see you as an attention seeker and are often the people who criticize you. Gambler types see you as a fool who has no focus on financial success. Drifter types may enjoy your relaxed personality; they believe they can relate to you.


ปล. เดียวพ่อจะส่งรูปแม่ปัณณ์เข้าไปวิเคราะห์นะ
จะดูคะแนน Promiscuity ซักหน่อย

Wednesday, June 29, 2005

Black Monday

แม่สังเกตุว่าเย็นวันจันทร์แม่กลับมาจากทำงาน
แม่เข้าไปหอมแก้ม หรือ เล่นกับน้องปัณณ์
ปัณณ์จะทำหน้าเฉยๆ ไม่สนใจ บางครั้งเบือนหน้าหนี
อย่างจันทร์ที่แล้ว ปัณณ์ยิ้มและเล่นกับทุกคนในบ้าน
ยกเว้นแม่ แม่น้อยใจมากขนาดว่า นอนไม่หลับ
ร้องไห้ คิดว่าทำไมหนูไม่รัก ไม่ผูกพันกับแม่เลยเหรอ
แต่พอวันอังคารทุกอย่างก้อค่อยๆดีขึ้น
จนวันเสาร์อาทิตย์ แม่มีเวลาอยู่กับหนูทั้งวัน
ปัณณ์จะติดแม่มาก แม่จะเข้าห้องน้ำก้อร้อง
เดินออกจากห้องก้อร้องหา
แม่มีความสุขมากที่อยู่กับหนู
แต่พอเช้าวันจันทร์แม่จะไปทำงาน
หนูจะร้องไห้หาแม่ คุณพ่อต้องหลอกล่อ
เบี่ยงเบนความสนใจ แล้วพอถึงตอนเย็นแม่กลับบ้าน
น้องปัณณ์ก้อจะทำไม่สนใจแม่อีก ครั้งก่อนแม่
บอกใครๆ ทุกคนบอกว่าแม่คิดมากไปเอง
พอมาจันทร์นี้ คุณพ่ออยู่ด้วย เพื่อนๆอยู่ด้วย
เลยได้เห็นว่าน้องปัณณ์งอนแม่จริงๆ
แต่คราวนี้แม่เลิกน้อยใจลูกแล้วหละ
เปลี่ยนมาเป็นความสงสารแทน สงสารที่
แม่เหมือนหลอกให้หนูรัก ทำดีกับหนู
แล้วจู่ๆแม่ก้อหายตัวไป หนูน่าจะรู้สึกว้าเหว่
มากกว่า ทำให้แม่คิดว่าการที่แม่ไปทำงานแล้วให้
หนูอยู่บ้าน (แม้จะมีคุณพ่อ คุณย่า คุณปู่ ดูแล
หนูอยู่ก้อตาม) หนูก้อยังต้องการความอบอุ่น
ความใกล้ชิดจากแม่ แม่เลยว้าวุ่นใจ
คิดว่าแม่ผิดหรือเปล่าที่เลือกที่จะทำงาน
แทนที่จะอยู่ดูแลหนู อย่างน้อยก้อจนกว่าหนู
จะเข้าเรียน (ส่วนหนึ่งเพราะคุณพ่อ
สามารถทำงานที่บ้านและดูหนูไปด้วย
แม่เลยไม่ค่อยห่วงหนูมาก)
เฮ้อ แม่ควรจะทำงัยดีน้า

Monday, June 27, 2005

Nia 's Goodbye Card


วันศุกร์ที่ 1 กรกฏาคมนี้ น้อง nia
ต้องบินกลับไปศรีลังกาแล้ว
คุณพ่อก็เลยนั่งทำ card
ให้ nia (เพื่อไว้ตอน nia
โตเป็นสาวแล้ว เห็น card
นี้แล้วอยากจะพบกับนายปัณณ์
ของเราบ้าง)

Monday, June 20, 2005

ชอบอุปกรณ์ไฮเทคครับ

น้องปัณณ์ตอนนี้แข็งแรงมาก เปลี่ยนเสื้อผ้าหรือผ้าอ้อมทีไร
เป็นได้เหนื่อยกันถ้วนหน้า เพราะหนุ่มน้อยจะพลิกตัว
ดิ้นหนีตลอดต้องหาเทคนิคมาหลอกล่อ บางทีพลิกแล้วจับ
ไม่ทันท่านก้อจะคลานดุ๊บๆหนีไปอย่างรวดเร็ว
ชอบให้ตามไล่จับ ปัณณ์จะสนุกมากกับการปั่นหัว
คุณแม่และคุณย่า (ส่วนคุณพ่อ จับปัณณ์นอน
เปลี่ยนผ้าบนพื้นไม้เลย มันแข็งปัณณ์เราไม่ชอบ
คุณพ่อเล่นไม้นี้ที่ไรนายปัณณ์ร้องงอแงขอความเห็นใจ
ได้น่าสงสารมาก)

ตอนนี้ของที่ใช้เบนความสนใจได้ผลคือ บรรดา
remote control และมือถือ (ต้องมือถือ
ของจริงนะ มือถือเด็กเล่นใช้ไม่ได้ผลเท่าไร
หลอกเด็กไฮเทคอย่างปัณณ์ไม่ได้)
ยังมีของที่ปัณณ์ชอบแทะๆจับๆอีกก้อคือ
บรรดาปลั๊กไฟ สายไฟ โคมไฟ พัดลม
คุณแม่ต้องติดตามปัณณ์อย่างใกล้ชิด
คลาดสายตาเมื่อไร นายปัณณ์พยายาม
เอานิ้วเขี่ยปลั๊กไฟ หรือไม่ก้อหยิบสายไฟ
มาแทะ คุณแม่ซื้อที่เสียบปลั๊กไฟ
มาเสียบ ปัณณ์ก้อยังอุตส่าห์จะแคะ
มันออกมา นี่ขนาดปัณณ์ยังเดินไม่ได้น่ะ
ยังซนขนาดนี้ ถ้าเดินได้เราทุกคนในบ้าน
ได้เหนื่อยกันถ้วนหน้าแน่ เฮ้อ ตอนท้อง
หนูสงสัยแม่จะว่ายน้ำเยอะไปหน่อย
หนูถึงได้ซนขนาดนี้ คุณปู่นะทั้งดีใจและ
กลุ้มใจในเวลาเดียวกัน ดีใจที่เห็นหนูแข็งแรง
แต่กลุ้มใจที่หนูชอบเล่นผาดโผน โตขึ้นจะ
ไปเล่นกีฬา extreme หรือเปล่าเนี่ย

เกือบลืมเนียร์เองก้อชอบ remote
control และมือถือเหมือนกัน
ไม่รู้ว่าเด็กยุคนี้เป็นแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า