tag:blogger.com,1999:blog-110300572011-06-08T13:40:54.788+07:00polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.comBlogger491100tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1160980388134308952006-10-16T13:28:00.000+07:002006-10-16T13:33:08.146+07:00เมื่อคืนรู้สึกตัวสะดุ้งตื่น หลังจากได้ยินเสียง "ใช่"<br />จากนั้นก็ได้ยินเสียง คุณลูกชาย พูดว่า "ใช่พ่อ"<br />พร้อมกับมีมือมาจิ้มที่บริเวณริมฝีปาก<br />พอลืมตาก็เห็น หน้าเล็กๆกำลังจ้องที่หน้าเราอยู่<br />จากนั้นคุณลูกชายก็พลิกตัวลงไปหลับต่อ<br /><br />เฮ้อ ความสุขเล็กๆน้อยของคนเป็นพ่อ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-116098038813430895?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1125327921918475452005-08-29T21:45:00.000+07:002005-08-29T22:05:21.930+07:00ช่วงนี้คุณพ่อกลับไปทำงานมากขึ้นแล้ว<br />พอกลับไปทำงาน ความขี้เกียจก็เริ่มเข้ามาเยือน<br />เริ่มจากความอดทนในการเลี้ยงนายปัณณ์เริ่มลดลง<br />จากเดิมเลี้ยงจากเช้าจรดเย็นได้ <br />ปัจจุบัน พอเริ่มเข้านาทีที่ 30 คุณพ่อก็เริ่มกระสับกระส่ายเสียแล้ว<br /><br />มีวันนี้ค่อยดีขึ้นหน่อย คุณแม่กับคุณย่าไปธุระ<br />ปล่อยคุณพ่อไว้คนเดียว เลยได้ solo เดี่ยวครึ่งวัน<br />ค่อนหายขี้เกียจหน่อย<br /><br />ช่วงนี้นายปัณณ์ของเราเริ่มรู้เรื่องมากขึ้นแล้ว<br />จนคุณพ่อเริ่มรู้สึกว่าลูกของเราฉลาดเป็นบ้าเลย<br />คิดดูสิจากที่ทำอะไรไม่เป็นเลย(ยกเว้นร้องให้)<br />มาถึงตอนนี้บอกขอของที่ถือหน่อย ก็ยื่นให้ได้ :)<br />(อย่าถือสาคุณพ่อเลย เป็นพ่อเป็นแม่คน ก็ต้องเห่อลูกเป็นธรรมดา)<br /><br />นอกจากนี้ คุณพ่อยังสังเกตุพบว่า นายปัณณ์ของเรา<br />ขี้อ้อนเป็นพิเศษ ชอบมาซบตักคุณพ่อ(จริงๆแล้วมันอ้อนกับทุกคนแหล่ะ)<br />ถ้าคุณพ่อนอนกับพื้นนายปัณณ์เราก็จะรีบมาซบอก ปีนข้ามไปข้ามมาอย่างสนุกสนาน<br />เป็นช่วงเวลาที่คุณพ่อมีความสุขมากเลย<br /><br />ส่วนช่วงกลางคืน ถ้าวันไหนคุณแม่ยกปัณณ์มานอนด้วย <br />คุณพ่อก็ต้องทำตัวลีบ เพราะนายปัณณ์ทำตัวเป็นนักเลงโต<br />จองที่นอนส่วนใหญ่ไปหมด เหลือที่ให้คุณพ่อพอเอนหลังลงไปได้<br />มีอยู่วัน พอคุณพ่อหลับไปได้สักพัก คุณลูกไม่รู้ทำอีท่าไหน<br />เอาหัวมานอนพาดคอคุณพ่อ คุณพ่อก็ไม่อยากกวนให้หนูตื่น<br />ก็เลยอดทนนอน ไม่ยอมขยับตัว สุดท้ายก็ทนไม่ได้ต้องยก(ผลัก)<br />หนูออกไป<br /><br />นอกจากนี้ น้องปัณณ์ก็ชอบให้พ่ออุ้มมาก<br />โดยเฉพาะถ้าเป็นเวลาเช้า กับเวลาเย็น (เป็นเวลาที่พา<br />ออกไปเดินเล่น) จนคุณพ่อเริ่มสงสัยแล้ว<br />ว่าลูกเห็นพ่อเป็นพ่อ หรือเห็นพ่อเป็นม้ากันแน่<br />เพราะพออุ้มแล้ว ลูกก็จะขยับขา คล้ายๆกับอาการ<br />ที่คนขี้มาเขาบังคับม้ากัน (จริงๆแล้วการขี่ควาย<br />กับขี่ม้าก็ใช้วิธีบังคับวิธีเดียวกัน แต่คุณพ่อขอเป็นม้าดีกว่า)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-112532792191847545?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1125326735913695292005-08-29T21:36:00.000+07:002005-08-29T21:45:35.933+07:00ช่วงนี้คุณปู่มีงานอดิเรกใหม่ก็คือ การตบแต่งภาพหลาน<br />ด้วย Photoshop ภาพนี้คือฝีมือคุณปู่ครับ<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6357/718/1600/Pan-9.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6357/718/320/Pan-9.jpg" border="0" alt="" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-112532673591369529?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1125316984782017872005-08-29T18:38:00.000+07:002005-08-29T19:03:04.786+07:00อือม์เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก<br />เผลอนิดเดียวผ่านไปหนึ่งเดือนแล้วเนี่ย<br />น้องปัณณ์เพิ่งอายุครบ 10 เดือนไปเมื่อวันที่<br />24 สค ที่ผ่านมา มาดูกันว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้างดีกว่า<br /><br />เริ่มจากสัปดาห์แรกคุณแม่คุณพ่อต่างปรับตัว<br />ส่งมอบหน้าที่กัน คุณพ่อให้เวลาคุณแม่จัดการ<br />ธุระปะปัง รวมถึงปล่อยคุณแม่คิดสาระตะ<br />เรื่องหาอาชีพใหม่<br /><br />อาทิตย์ถัดมา คุณพ่อเข้าออฟฟิคเกือบทุกวัน<br />ด้วยเหตุผลเข้าไปเคลียร์งานและ<br />ให้เวลาแม่ลูกกระชับความสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้น<br />ผลคือ นายปัณณ์ติดแจ แม่อุ้มตลอด<br />แต่แหมคนเราก้อต้องมีการพลาดท่าเสียทีบ้าง<br />คือ แม่ทานข้าวแล้วลืมปิดประตูห้องทานข้าว<br />ส่วนพลทหารปัณณ์ที่ประจำการอยู่ในรถหัดเดิน<br />ไม่ได้หัดเดินแต่อย่างไร จริงแล้วหัดวิ่งซะมากกว่า<br />ได้วิ่งพุ่งลงบันไดสองขั้น หน้าลงไปสัมผัสความแข็ง<br />ของพื้น จากนั้นพลทหารปัณณ์ได้ส่งสัญญาณ<br />การบาดเจ็บไปทั่วบ้าน สุดท้ายแม่โดนคุณปู่<br />อบรมเป็นการใหญ่ ตามด้วยพ่อเด็กที่มักจะ<br />ขี่แพะที่เลี้ยงไว้เป็นร้อยตัวไล่ (แหมที่ตัวเอง<br />เผลอปล่อยลูกตกเตียง แม่ยังไม่เคยว่าเลยเนอะ)<br />พลทหารปัณณ์พาใบหน้าอันฟกช้ำไปทุกที่<br />แม่ก้อจะโดนคุณพ่อช่วยยืนยันกับทุกคนที่<br />พบเห็นถึงผลงานอันโดดเด่นในครั้งนี้<br /><br />จากนั้นแม่ก้อเข็ดขยาดเจ้าเก้าอี้หัดเดิน<br />จริงๆไม่ได้คิดว่าเก้าอี้นั่นจะช่วยลูก<br />หัดเดิน ตำราก้อเตือนว่าไม่ควรใช้<br />แม่จะใช้บ้างก้อเฉพาะตอนที่แม่จะทานข้าว<br />หรือเตรียมอาหารให้หนู แต่หนนี้เป็นบทเรียน<br />ที่ดีเลย แม่เผลอเรอจริงๆ<br /><br />สัปดาห์ต่อมาก้อปกติดี จนเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว<br />ปัณณ์มีน้ำมูก มีไข้ ทานนมก้ออาเจียน<br />ตอนนี้ไม่มีไข้แล้ว เหลือแต่เสลดกะน้ำมูกใสๆ<br />แม่กะพ่อไม่ได้พาหนูไปหาหมอ<br />เพียงแต่เช็ดตัวและให้ยาลดไข้เท่านั้น<br />ผลพลอยได้คือ น้ำหนักแม่ลดไปอีกหนึ่งกิโล<br /><br />พัฒนาการช่วงนี้ของปัณณ์ก้อคือเริ่มก้าวเดิน<br />บ้างแล้ว ยืนปล่อยมือจากเฟอร์นิเจอร์นานขึ้น<br />ชอบโยกตัว ขยับมือตามจังหวะเพลง ดนตรี<br />เข้าใจคำสั่งง่ายๆ เช่น ขอ... ให้...<br />รับ- ส่งบอลเล่น แต่ยังไม่เรียกแม่ พ่อ เลย<br />ฟันยังไม่ขึ้น<br /><br />แม่มีความสุขมากเลย ได้เฝ้าดูพัฒนาการต่างๆ<br />ของปัณณ์<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-112531698478201787?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1123078356584647122005-08-03T20:53:00.000+07:002005-08-03T21:51:19.823+07:00ในที่สุดคุณแม่ก็ตัดสินใจลาออกจากงาน<br />มาเป็นคุณแม่ Full Time ซะที<br />เหตุเกิดจากปัณณ์ท้องร่วงเมื่อเดือนที่แล้ว<br />ถ่ายต่อเนื่องหลายวัน วันละหลายรอบ<br />คุณแม่กับคุณพ่อสงสารหนูมากเลย<br />หนูถ่ายจนไม่มีเรี่ยวแรง ก้นระบมไปหมด<br />พ่อกับแม่เฝ้าดูแลปัณณ์อย่างใกล้ชิด<br />คอยเช็ดตัวเพื่อลดไข้ พยายามป้อนยา<br />ป้อนอาหารให้หนูทาน ดูแลอยู่ 5-6 วัน<br />หนูจึงหายเป็นปกติ หมอสรุปว่าหนูท้องเสีย<br />เนื่องจากลำไส้อักเสบ<br /><br />ตอนหนูไม่สบาย ปวดถ่ายมาก แม่ก็ทรมานไปด้วย<br />แม่คิดว่าอะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับหนู ปรึกษากับคุณพ่อว่า<br />แม่ทำงานก็ไม่มีความสุข สู้ออกมาดูแลหนูให้เต็มที่<br />ดีกว่า ประกอบกับงานที่บริษัทคุณพ่อมากขึ้น<br />แม่ออกมา คุณพ่อจะได้เข้าที่ทำงานบ่อยขึ้น<br />ลงตัวพอดี<br /><br />คราวนี้หละปัณณ์จะได้เห็นหน้าแม่ทุกวั๊นทุกวัน<br />เอ...แล้วเวลาคุณพ่อกลับมาจากที่ทำงาน<br />ปัณณ์จะงอนใส่พ่อเหมือนที่งอนกับแม่มัยน่ะ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-112307835658464712?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1121314909294081832005-07-14T11:18:00.000+07:002005-07-14T11:21:49.303+07:00วันนี้พ่อส่งรูปหน้า pann เข้าไปที่ site FaceAnalyzer<br />ที่โม้ว่าสามารถวิเคราะห์ personlity จากรูปหน้าได้<br />ผลลัพท์ได้ดังนี้ครับ<br /><br /><a href="http://www.flickr.com/photos/mypann/25833273/" title="Photo Sharing"><img src="http://photos21.flickr.com/25833273_8e012fb069.jpg" width="401" height="500" alt="face analyzer of pann" /></a><br /><br /><blockquote>Personality Profile:<br /><br />Your main drive is to be admired by those with similar interests to you. Money and influence is not of your concern. You are interested and may be active in certain political movements which you consider to be moral. You may act or dress in a unique way to reflect your eccentric personality. Your emotions fluctuate fairly often resulting in you going through incredible highs and devastating lows. When someone is attacking you personally you tend to ignore them, for you do not like to argue with those who you consider to be barbaric. You may however simply be fearful and timid. You generally enjoy interacting with other and have some acquaintances. <br /><br />You may enjoy using drugs to escape reality and explore different perspectives. You spend much of your time doing what you love. You are employed for the sole reason of sustaining yourself. You may even be unemployed. But you may be great at your passion and making good money off of it. <br /><br />Your view of other types <br />You consider Boss type to be egotistical and selfish so you may only interact with them during your employment. For the most part you do not interact with Academic types for you rather take it easy. You may like certain Academics because of their knowledge of interesting subjects. You tend to avoid Charmers because they may attack you verbally. You consider Gambler types to be duplicitious loners. You do not interact with the White collar or Blue collar types, for you consider them to be slaves of conformity. You sympathize with Drifters. <br /><br />Other types' view of you <br />You do not concern Boss types for they look down on you; they believe that you waste too much time. For the most part Academic types do not respect you, however there are some Artists that they give some credit to. Blue collar and White collar types think that you are unrealistic and immature. Charmer types see you as an attention seeker and are often the people who criticize you. Gambler types see you as a fool who has no focus on financial success. Drifter types may enjoy your relaxed personality; they believe they can relate to you. <br /></blockquote><br /><br />ปล. เดียวพ่อจะส่งรูปแม่ปัณณ์เข้าไปวิเคราะห์นะ<br />จะดูคะแนน Promiscuity ซักหน่อย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-112131490929408183?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1120041349317304282005-06-29T17:08:00.000+07:002005-06-30T13:52:57.303+07:00แม่สังเกตุว่าเย็นวันจันทร์แม่กลับมาจากทำงาน<br />แม่เข้าไปหอมแก้ม หรือ เล่นกับน้องปัณณ์<br />ปัณณ์จะทำหน้าเฉยๆ ไม่สนใจ บางครั้งเบือนหน้าหนี<br />อย่างจันทร์ที่แล้ว ปัณณ์ยิ้มและเล่นกับทุกคนในบ้าน<br />ยกเว้นแม่ แม่น้อยใจมากขนาดว่า นอนไม่หลับ<br />ร้องไห้ คิดว่าทำไมหนูไม่รัก ไม่ผูกพันกับแม่เลยเหรอ<br />แต่พอวันอังคารทุกอย่างก้อค่อยๆดีขึ้น<br />จนวันเสาร์อาทิตย์ แม่มีเวลาอยู่กับหนูทั้งวัน<br />ปัณณ์จะติดแม่มาก แม่จะเข้าห้องน้ำก้อร้อง<br />เดินออกจากห้องก้อร้องหา<br />แม่มีความสุขมากที่อยู่กับหนู<br />แต่พอเช้าวันจันทร์แม่จะไปทำงาน<br />หนูจะร้องไห้หาแม่ คุณพ่อต้องหลอกล่อ<br />เบี่ยงเบนความสนใจ แล้วพอถึงตอนเย็นแม่กลับบ้าน<br />น้องปัณณ์ก้อจะทำไม่สนใจแม่อีก ครั้งก่อนแม่<br />บอกใครๆ ทุกคนบอกว่าแม่คิดมากไปเอง<br />พอมาจันทร์นี้ คุณพ่ออยู่ด้วย เพื่อนๆอยู่ด้วย<br />เลยได้เห็นว่าน้องปัณณ์งอนแม่จริงๆ<br />แต่คราวนี้แม่เลิกน้อยใจลูกแล้วหละ<br />เปลี่ยนมาเป็นความสงสารแทน สงสารที่<br />แม่เหมือนหลอกให้หนูรัก ทำดีกับหนู<br />แล้วจู่ๆแม่ก้อหายตัวไป หนูน่าจะรู้สึกว้าเหว่<br />มากกว่า ทำให้แม่คิดว่าการที่แม่ไปทำงานแล้วให้<br />หนูอยู่บ้าน (แม้จะมีคุณพ่อ คุณย่า คุณปู่ ดูแล<br />หนูอยู่ก้อตาม) หนูก้อยังต้องการความอบอุ่น<br />ความใกล้ชิดจากแม่ แม่เลยว้าวุ่นใจ<br />คิดว่าแม่ผิดหรือเปล่าที่เลือกที่จะทำงาน<br />แทนที่จะอยู่ดูแลหนู อย่างน้อยก้อจนกว่าหนู<br />จะเข้าเรียน (ส่วนหนึ่งเพราะคุณพ่อ<br />สามารถทำงานที่บ้านและดูหนูไปด้วย<br />แม่เลยไม่ค่อยห่วงหนูมาก)<br />เฮ้อ แม่ควรจะทำงัยดีน้า<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-112004134931730428?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1119887300433875862005-06-27T22:44:00.000+07:002005-06-27T22:48:22.866+07:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/6357/718/1600/niagoodbyecard.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/6357/718/320/niagoodbyecard.jpg" border="0" alt="" /></a><br />วันศุกร์ที่ 1 กรกฏาคมนี้ น้อง nia<br />ต้องบินกลับไปศรีลังกาแล้ว<br />คุณพ่อก็เลยนั่งทำ card<br />ให้ nia (เพื่อไว้ตอน nia <br />โตเป็นสาวแล้ว เห็น card <br />นี้แล้วอยากจะพบกับนายปัณณ์<br />ของเราบ้าง)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111988730043387586?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1119258489374418682005-06-20T15:28:00.000+07:002005-06-20T16:14:41.373+07:00น้องปัณณ์ตอนนี้แข็งแรงมาก เปลี่ยนเสื้อผ้าหรือผ้าอ้อมทีไร<br />เป็นได้เหนื่อยกันถ้วนหน้า เพราะหนุ่มน้อยจะพลิกตัว<br />ดิ้นหนีตลอดต้องหาเทคนิคมาหลอกล่อ บางทีพลิกแล้วจับ<br />ไม่ทันท่านก้อจะคลานดุ๊บๆหนีไปอย่างรวดเร็ว<br />ชอบให้ตามไล่จับ ปัณณ์จะสนุกมากกับการปั่นหัว<br />คุณแม่และคุณย่า (ส่วนคุณพ่อ จับปัณณ์นอน<br />เปลี่ยนผ้าบนพื้นไม้เลย มันแข็งปัณณ์เราไม่ชอบ<br />คุณพ่อเล่นไม้นี้ที่ไรนายปัณณ์ร้องงอแงขอความเห็นใจ<br />ได้น่าสงสารมาก)<br /><br />ตอนนี้ของที่ใช้เบนความสนใจได้ผลคือ บรรดา<br /><span style="font-size:85%;">remote control</span> และมือถือ (ต้องมือถือ<br />ของจริงนะ มือถือเด็กเล่นใช้ไม่ได้ผลเท่าไร<br />หลอกเด็กไฮเทคอย่างปัณณ์ไม่ได้)<br />ยังมีของที่ปัณณ์ชอบแทะๆจับๆอีกก้อคือ<br />บรรดาปลั๊กไฟ สายไฟ โคมไฟ พัดลม<br />คุณแม่ต้องติดตามปัณณ์อย่างใกล้ชิด<br />คลาดสายตาเมื่อไร นายปัณณ์พยายาม<br />เอานิ้วเขี่ยปลั๊กไฟ หรือไม่ก้อหยิบสายไฟ<br />มาแทะ คุณแม่ซื้อที่เสียบปลั๊กไฟ<br />มาเสียบ ปัณณ์ก้อยังอุตส่าห์จะแคะ<br />มันออกมา นี่ขนาดปัณณ์ยังเดินไม่ได้น่ะ<br />ยังซนขนาดนี้ ถ้าเดินได้เราทุกคนในบ้าน<br />ได้เหนื่อยกันถ้วนหน้าแน่ เฮ้อ ตอนท้อง<br />หนูสงสัยแม่จะว่ายน้ำเยอะไปหน่อย<br />หนูถึงได้ซนขนาดนี้ คุณปู่นะทั้งดีใจและ<br />กลุ้มใจในเวลาเดียวกัน ดีใจที่เห็นหนูแข็งแรง<br />แต่กลุ้มใจที่หนูชอบเล่นผาดโผน โตขึ้นจะ<br />ไปเล่นกีฬา <span style="font-size:85%;">extreme</span> หรือเปล่าเนี่ย<br /><br />เกือบลืมเนียร์เองก้อชอบ <span style="font-size:85%;">remote </span><br /><span style="font-size:85%;">control </span>และมือถือเหมือนกัน<br />ไม่รู้ว่าเด็กยุคนี้เป็นแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111925848937441868?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1119027229680849942005-06-17T23:44:00.000+07:002005-06-17T23:53:49.700+07:00ตอนนี้นายปัณณ์เราพัฒนา<br />ทักษะการปีนได้มากขึ้นเรื่อยๆแล้ว<br /><ul><li>เริ่มจากปีนขึ้นเตียงนอนพ่อได้แล้ว <br />(เตียงเป็น step เลยปีนได้ง่ายหน่อย)<br />ส่วนตอนลงแล้วแต่ดวง ว่าจะวางขาถูกตำแหน่งหรือไม่<br /></li><li>ปึนขึ้นบันไดบ้านได้แล้ว<br />ส่วนการลง ยังไม่ได้รับอนุญาติให้ทดลอง<br /></li><li>ปีนข้ามหมอนอิงได้<br />ท่าการลงก็คือ เอาหน้าทิ่มลงไปอีกฝั่ง<br />ดังนั้นท่านี้ทำได้เฉพาะบนพรมเท่านั้น<br /></li><li>ปีนข้ามพนักพิงโชฟา (พิงหลัง)<br />พอข้ามไปแล้ว ก็ต้องมีคนคอยรับด้วย<br />ไม่เช่นนั้นคงจะเกิดกรณี <br />พาไปโรงพยาบาล เพื่อ x-ray สมองอย่างแน่นอน<br /></li></ul><br /><br />ส่วนการปีนลงของนายปัณณ์ตอนนี้<br />มีพัฒนาการดังนี้<br />กรณีถ้าอยู่สูงจากพื้นประมาณ 4-8 นิ้ว<br />ปัณณ์จะระมัดระวังตัว ค่อยๆหย่อนแขนลงไป<br />ทิ้งน้ำหนักตัวอย่างระวัง<br />กรณีที่สูงเกิด 12 นิ้ว<br />นายปัณณ์จะใช้วิธีพุ่งลง เพียงอย่างเดียว<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111902722968084994?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1118741358293452172005-06-14T16:04:00.000+07:002005-06-14T16:29:18.306+07:00สัปดาห์ก่อนชามีล่าบ่นให้แม่ฟังว่ามีแต่คนพูดว่าน้องเนียร์ตัวดำ<br />ชามีล่าบอกว่าโตขึ้นถ้าเนียร์ฟังแล้วจะเสียใจมัย น้ำเสียงชามีล่าเศร้าจัง<br />แม่บอกชามีล่าว่า อย่าใส่ใจเลย น้องเนียร์ออกจะน่ารัก<br />มันเป็นค่านิยมที่ผิดมาแต่ไหนแต่ไรที่ว่า white is more<br />beautiful ช่วงนั้นแม่สังเกตุว่าตั้งแต่ nanny ของเนียร์ไป<br />แล้วชามีล่าต้องเหนื่อยกับการดูแลทุกอย่างคนเดียว พอเจอเรื่อง<br />racial discrimination ทั้งในที่ทำงานและสังคมรอบตัว<br />ชามีล่าดูหงอยเหงาไปมาก<br /><br />พอเรากลับจากเที่ยวทะเล เราก้อทราบข่าวว่าบาล่ายื่นใบลาออก<br />จากงานแล้ว กำลังจะย้ายไปทำงานที่สิงคโปร์เดือนหน้า เพื่ออนาคต<br />ที่ดีกว่าของครอบครัว แม่กับพ่อใจหายแต่ก้อเข้าใจความลำบากใน<br />การใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ (ทั้งด้านภาษาและวัฒนธรรม) อย่างน้อยที่สิงคโปร์<br />ผู้คนก้อใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก มีความหลากหลายทางเชื้อชาติ<br />คิดว่าพวกเค้าคงปรับตัวได้ดีกว่า<br /><br />เพื่อนคนแรกของน้องปัณณ์กำลังจากไป พ่อตัดต่อหนัง (วีดีโอ<br />ที่บันทึกภาพเหตุการณ์ต่างๆของปัณณ์กับเนียร์) ลงแผ่นดีวีดี<br />ให้เป็นของที่ระลึก แต่สิงคโปร์ก้อไม่ไกลจนเกินไป ไม่แน่น่ะ<br />พ่อกับแม่อาจจะพาปัณณ์ไปเยี่ยมเพื่อนของหนูที่นั่นก้อได้<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111874135829345217?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1118388607878413242005-06-10T13:49:00.000+07:002005-06-10T14:36:16.560+07:00เริ่มจากคุณแม่ดูว่าเดือนมิย ไม่มีวันหยุดเลยถือโอกาสใช้วันลาพักร้อน<br />ชวนคุณพ่อพาน้องปัณณ์ไปทะเลกัน คุณแม่ดำเนินการจองที่พัก จัดเสื้อผ้า<br />เครื่องใช้ทั้งหมด (คุณพ่อเห็นของที่แม่เตรียมไว้แล้วไปฟ้องคุณย่าว่าแม่ทำ<br />เหมือนจะย้ายบ้าน ดีว่าคุณย่าเห็นด้วยกับคุณแม่ว่า เตรียมมากไว้ก่อนดี<br />ของส่วนใหญ่เป็นของน้องปัณณ์ รถเข็น กระเป๋าแบกหนู หม้อนึ่งขวดนม<br />ยา นม ขวดนม ผ้าอ้อม กางเกงว่ายน้ำ เป็นต้น ของจำเป็นทั้งนั้น เห็นมัย)<br />เราออกเดินทางไปปราณบุรี เช้าวันอาทิตย์ เก้าโมงออก จากบ้าน<br />น้องปัณณ์มีโยเย้เล็กน้อย แต่พอทานนมแล้วก้อหลับไปสักพักใหญ่<br />เข้าเขตเพชรบุรี หนุ่มน้อยหงุดหงิดที่ต้องนั่ง car seat<br />พ่อเด็กเลยแวะเขาย้อย พาน้องปัณณ์ไปดูลิง ไปไหว้พระ เดินเล่นสักครู่<br />กลับขึ้นรถเดินทางต่อ พอถึงบริเวณเขาวัง น้องปัณณ์งอแงอีกแล้ว<br />ต้องหยุดรถสักครู่ แม่ให้หนูทานนม หนูก้อหลับปุ๋ยไป เราจึง<br />ออกเดินทางต่อจนถึงที่พัก แม่เลือกพักที่บ้านปราณรีสอร์ท<br />เพราะดูจากภาพทางเน็ตแล้ว น่ารักดี เราพักบังกะโลริมสระว่ายน้ำ<br />เราไปถึงบ่ายๆ อากาศไม่ร้อนมาก แม่อยากเล่นน้ำ ก้อเลยพาน้องปัณณ์<br />ไปนั่งริมสระ ปรากฏว่าน้องปัณณ์วักน้ำเล่นใหญ่เลย แม่เลยขอให้คุณพ่อ<br />พาหนูลงไปว่ายน้ำ ปัณณ์น้อยเราสวมกางเกงว่ายน้ำสีเหลืองอ๋อย<br />มีรูปปลาปักเป้าข้างก้น ตัวหลวมโคร่ง ลงไปลอยตุ๊บป่องกะคุณพ่อ<br />แม่กะพ่อแปลกใจที่หนูไม่ร้องไห้ แถมชอบตีน้ำ (คงเป็นเพราะช่วงนั้นน้ำ<br />กำลังอุ่นสบาย) หนูเล่นนานเกือบ 15 นาทีได้ เรากะให้หนูขึ้นมาพักสักครู่<br />แล้วจึงให้หนูลงเล่นอีกรอบ คุณพ่อพาหนูไปแตะๆทรายและน้ำทะเลเป็น<br />การประเดิมก่อน คุณแม่ก้อขอไปว่ายน้ำในสระบ้าง ตั้งแต่คลอดน้องปัณณ์<br />แม่ยังไม่ได้ว่ายน้ำเลย (ตอนนี้น้ำหนักลงจนใส่ชุดว่ายน้ำตัวเก่าได้แล้ว<br />แต่ยังเหลืออีก 4 กก ถึงจะเท่า ตอนก่อนมีน้องปัณณ์)<br />น้องปัณณ์มีความสุขกับการสำรวจสถานที่ใหม่ๆ คลานไปทั่วเลย<br />ตอนเย็นคุณพ่อไปว่ายน้ำทะเล แม่ก้อพาน้องปัณณ์แตะๆทรายรอ<br />ตกค่ำคุณย่าโทรมา ถามว่าปัณณ์เป็นงัยบ้าง ชอบทะเลมัย<br />(มีเสียงคุณปู่คอยถามอยู่ด้านหลัง ท่าทางคุณปู่คุณย่าจะคิดถึงหลาน<br />ตอนเช้าตอนส่งขึ้นรถเห็นคุณปู่คุณย่าตาแดงๆ)<br /><br />วันรุ่งขึ้นก้อไปทานอาหารทะเลแถวปากน้ำปราณ กลับมาเล่นน้ำสระ<br />ตอนเย็นปล่อยน้องปัณณ์ลงไปคลานบนทราย น้องปัณณ์สนใจ<br />สัมผัสใหม่ ดีว่าหนูไม่เอาทรายเข้าปาก เราจับหนูไปเล่นคลื่น น้องปัณณ์<br />ไม่กลัวคลื่น สนใจคลื่นใหญ่<br /><br />มาเที่ยวคราวนี้เราได้เพื่อนใหม่ คือคุณพ่อคุณแม่น้องกำปั่น<br />มาพักที่เดียวกับเรา ไม่ได้พาน้องกำปั่นมาด้วย บอกว่าฝากน้องกำปั่น<br />ไว้กับคุณย่า น้องกำปั่นอายุ 5 เดือน พอเห็นน้องปัณณ์เล่นน้ำสนุกสนาน<br />คิดถึงน้องกำปั่นกันจนต้องกลับเข้าห้องพักไปดูวีดีโอ<br />บอกคราวหน้าจะพามาเที่ยวด้วย ครั้งนี้มาสำรวจสถานที่ไว้ก่อน<br /><br />เราออกเดินทางกลับกรุงเทพสายวันอังคาร แวะหาพี่นันท์กับน้อย<br />ที่สมุทรสาครระหว่างทางกลับบ้าน มาถึงบ้านเราราวๆบ่ายสี่โมงเย็น<br /><br />การไปเที่ยวทะเลครั้งแรกของน้องปัณณ์ก้อผ่านไปด้วยดี แม่พบว่า<br />น้องปัณณ์เริ่มไม่ชอบนั่ง car seat จากที่เคยนั่งแล้วไม่มีปัญหา<br />ส่วนการเล่นน้ำถ้าน้ำไม่เย็นน้องปัณณ์จะเล่นน้ำอย่างสนุก<br />ต้องไม่รีบจับน้องปัณณ์จุ่มน้ำ ต้องค่อยปรับอุณหภูมิก่อน พอสังเกตุว่า<br />เริ่มเอามือตีๆน้ำแปลว่า หนูพร้อมจะเล่นน้ำแล้วครับ คราวนี้คุณพ่อ<br />พาหนูวนไปรอบๆสระได้เลย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111838860787841324?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1118385585574342492005-06-10T13:06:00.000+07:002005-06-10T13:39:45.583+07:00น้องปัณณ์เริ่มอาหารเสริมตั้งแต่ 4 เดือน เริ่มจากทานกล้วยครูดก่อน<br />จากนั้นก้อข้าวบดไข่ผสมแกงจืด (ยิ่งเป็นแกงต้มฟักเขียว น้องปัณณ์<br />จะชอบเป็นพิเศษ) วันไหนทานกล้วยอึจะมีเกล็ดดำๆปนออกมา<br />ตอนแรกแม่ตกใจว่าเอ เจ้าชิ้นส่วนดำๆ นี่มาจากไหน(ช่วงนั้นยังให้นมแม่อยู่<br />แล้วเป็นช่วงคุณแม่ชอบหม่ำสาหร่ายซะด้วย หรือสาหร่ายออกมา<br />ทางน้ำนมหว่า ดูสิ คุณแม่ก้อคิดไปนู้นเลย) น้องปัณณ์จะได้ทานอาหาร<br />เสริมก้อขึ้นอยู่กับว่าคุณแม่มีเวลาเตรียมให้หรือเปล่า (การเตรียมนี่ใช้เวลา<br />เอาเรื่องอยู่ แถมน้องปัณณ์กินได้ไม่กี่ช้อนก้องอแงจะกินนมแล้ว)<br /><br />พอสัก 6 เดือนแม่ก้อเริ่มซื้ออาหารเสริมสำเร็จรูปของ Gerber<br />บ้าง Heinz แบบว่าสะดวกดี น้องปัณณ์ก้อดูจะชอบทาน<br />แต่ที่แม่เป็นห่วงคือ มันละเอียดมากและมีน้ำตาลเยอะ<br />ก้อเลยไม่กล้าให้น้องปัณณ์ทานประจำ ตอนนี้คุณพ่อเลยมาเป็น<br />พ่อครัวจำเป็นทำข้าวตุ๋นให้น้องปัณณ์ จับนั่นมาผสมนี่ แม่ลองชิมดู<br />ก้ออร่อยใช้ได้ ความหอม หน้าตาก้อถือว่าสอบผ่าน แต่ปัญหาเดิมคือน้องปัณณ์<br />ยังทานได้ มื้อละ 5-6 คำเท่านั้น เราก้อพยายามให้อาหารเสริมวันละ 2 มื้อ<br /><br />ไม่อยากบังคับหนูมาก ลองให้หนูกินผักนั่น ผักนี่ เปลี่ยนไปเรื่อยๆ<br />วันก่อนเอาขนุนอบแห้งให้หนูแทะเล่น น้องปัณณ์แทะสนุกไปเลย<br />พอขนุนเริ่มนิ่มก้อต้องให้หนูหยุดแทะ กลัวชิ้นขนุนติดคอหนู<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111838558557434249?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1117440416429575542005-05-30T14:42:00.000+07:002005-05-30T15:12:22.823+07:00วันเสาร์ครอบครัวเรามีนัดกับครอบครัวเนียร์ไปทานอาหารศรีลังกากัน<br />ที่สุขุมวิทซอย 8 คุณพ่อขี้เกียจขับรถเลยเสนอไอเดียว่าเรานั่งแทกซี่<br />แล้วไปต่อ BTS กันดีก่า ถือโอกาสพาปัณณ์นั่งรถไฟฟ้าซะเลย<br />ชามีล่ากับบาล่าก้อเลยอยากลองพา เนียร์ขึ้นรถไฟฟ้าด้วย ผลปรากฏว่า<br />นายปัณณ์เราสอบผ่าน สนใจมองนั่นมองนี่ไปตลอด<br />มีเล่นกับคนที่นั่งข้างๆด้วย น้องเนียร์ไม่ได้ทานนมก่อนมาเลย<br />ร้องไห้โยเยเพราะความหิว พอถึงร้านอาหารน้องเนียร์กินนม<br />แล้วก้อหลับไป แต่หนุ่มน้อยของเราคึกคักตลอด พ่อกับแม่ต้อง<br />ผลัดกันอุ้มผลัดกันทาน ขากลับนั่งแทกซี่หนุ่มน้อยนั่ง<br />เงียบๆดูสติกเกอร์รถไปเรื่อยๆ จนถึงบ้านด้วยความสงบเรียบร้อย<br /><br />วันรุ่งขึ้นคุณแม่ต้องไปช้อปปิ้งที่เซ็นทรัลซื้อของขวัญวันเกิดให้ชามีล่า<br />คุณพ่อบอกให้เอาลูกไปด้วย คุณแม่ได้ใจว่าเมื่อวานลูกเราเก่งแฮะไม่มีร้องไห้<br />หรืองอแงเลย จัดการจับน้องปัณณ์ใส่กระเป๋าขึ้นแทกซี่ไปห้าง<br />เดินอยู่ 2 ชม.ครึ่ง ปัณณ์น้อยเราก้อหลับบ้างตื่นบ้าง มีบ่นอืออาเล็กน้อย<br />(เข้าใจว่าคงเมื่อยเพราะอยู่ในกระเป๋าสะพายหน้าอกอยู่นาน)<br />แล้วก้อจวนได้เวลานมของหนู กลับบ้านปุ๊บกินนมเสร็จปัณณ์เราก้อคลาน<br />ไปทั่วห้องเลย (เดี๋ยวนี้น้องปัณณ์เห่อคลานกับฝึกยืนมาก ท่าคลานก้อ<br />เหมือนจระเข้คลานเร็วมาก คลานปุปั่กๆๆแม่จับแทบไม่ทัน)<br /><br />สรุปว่าเสาร์อาทิตย์นี้ น้องปัณณ์เราได้สัมผัสความศิวิไลทั้งรถไฟฟ้าและ<br />เดินห้างไปด้วยความเรียบร้อย<br /><br />ปล. แม่จะพยายามไม่พาหนูเข้าห้างอีกถ้าไม่จำเป็น คราวหน้าเราหนีพ่อ<br />ไปสวนรถไฟกันดีก่าเนอะ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111744041642957554?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1117210930482675582005-05-27T23:18:00.000+07:002005-05-27T23:22:10.500+07:00วันนี้คุณพ่อเกิดอยากลองอุ้มน้องปัณณ์นั่งชักโครก<br />พอนายปัณณ์ส่งเสียงเบ่ง คุณพ่อรีบคว้าเข้าห้องน้ำ<br />แก้ผ้าอ้อมได้ ก็พยายามจับนั่งบนโถ<br />ปรากฎว่าได้เรื่องเลย คุณปัณณ์ของเราดิ้นเละเทะเลย<br />อึกระจาย <br />สุดท้ายคุณพ่อต้องเปลี่ยนกางเกง<br />ส่วนนายปัณณ์เราแทบจะต้องอาบน้ำใหม่<br />เฮ้อ...เด็กมันยังไม่ถึงวัย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111721093048267558?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1117127917580032792005-05-27T00:08:00.000+07:002005-05-27T00:18:41.686+07:00น้องปัณณ์เราอายุได้ 7 เดือนแล้วครับ<br />เริ่มแสดงออกถึงความเป็นตัวของตัวเองแล้ว<br />เริ่มจากไม่ยอมเปลี่ยนผ้าอ้อมง่ายๆแล้ว<br />ต้องปล้ำกันประจำ<br />เวลาจะเปลี่ยนทีก็ต้องคอยหาของเล่นมาล่อ<br />ที่สนุกสุดก็ตอนเปลี่ยนผ้าอ้อมอึ<br />ถ้าจับไม่ดี อึ กระจาย<br /><br />ช่วงนี้นายปัณณ์ของเราเล่นด้วยไม่ยาก<br />แค่หาที่ให้แกฝึกเกาะยืน โดยเปลี่ยนสถานที่<br />ไปเรื่อยๆ ทีละ 1 ชั่วโมง ซ้ำไปซ้ำมา<br />โดนคุณพ่อต้องคอยกิน chocolate แก้ง่วง เป็นระยะๆ<br /><br />ทีขำสุดก็คือวันนี้ตอนนมมื้อเย็น<br />เนื่องจากคุณพ่อกับคุณลูกเล่นกันมาทั้งวัน<br />พอถึงเวลาให้นม คุณพ่อก็นั่งโงกเงกให้นมลูก<br />ฝันบ้างตื่นบ้างให้นมลูกไปเรื่อยๆ<br />ส่วนคุณลูกก็พอกัน หลับบ้างดูดบ้าง<br />จบมื้อนมทั้งสองคนก็เลยร่วมมือร่วมใจ<br />พากันนอนยาวไป 1 ชั่วโมงกว่า<br />เฮ้อเลี้ยงลูกนี่มันง่วงหลายเด้อ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111712791758003279?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1116434255102659542005-05-18T23:35:00.000+07:002005-05-18T23:37:35.113+07:00<a href="http://www.flickr.com/photos/mypann/14503735/" title="Photo Sharing"><img src="http://photos14.flickr.com/14503735_13df4a7366.jpg" width="450" height="200" alt="pann-climb" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111643425510265954?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1116430246311684822005-05-18T22:21:00.000+07:002005-05-18T22:30:46.330+07:00เมือก่อนคุณพ่อน้องปัณณ์เคยหลงใหลในกีฬาปีนเขา<br />(rock climbing) ตอนนั้นเวลาเห็นคนเก่งๆปีน<br />ก็จะรู้สึ่งทึ่งในวิธีที่เขา balance ตัว<br /><br />มาตอนนี้นายปัณณ์ของเราเริ่มออกอาการ<br />ชอบปีนป่ายขึ้นมาแล้ว (โธ่ยังคลานไม่คล่องเลย<br />จะปีนซะแล้ว) คุณพ่อสังเกตุว่าน้องปัณณ์เรา<br />มีทักษะการ balance ร่างกายในการปีนที่ดีมาก<br /><br />คุณพ่อเคยทดสอบจับปัณณ์วางไว้ใน<br />playpen แล้วก็จับ playpen เอียงประมาณ 60-70<br />องศา ปรากฎว่านายปัณณ์เราปีนสบายมาก<br />(เร็วกว่าคลานอีก) <br /><br />วันนี้คุณพ่อจับน้องปัณณ์วางบนโซฟา โดยหัน<br />หน้าเข้าพนักพิงของโชฟา นายปัณณ์เรา<br />ตะกาย 3 ทีขึ้นไปยืนเกาะอยู่บนพนักพิงเรียบร้อย<br />แถมยังทำท่า side step เพื่อเอื้อมมือไปจับ<br />กุญแจตู้ ที่อยู่ด้านข้างของโชฟาได้ โดยใช้ลีลา<br />แบบมืออาชีพแยกขา เอื้อมสุดมือ เลี้ยงตัว<br />ด้วยการจิกปลายเท้า สุดยอดเลยลูกเรา<br /><br />ช่วงนี้คุณพ่อกำลังวางแผนอยู่ว่าจะ<br />พัฒนาทักษะการปีนน้องปัณณ์ด้วยวิธีไหนดี<br />(จะหาอะไรมาฝึกได้บ้าง)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111643024631168482?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1115978320717808162005-05-13T16:48:00.000+07:002005-05-13T16:58:40.720+07:00น้องปัณณ์จำคุณแม่ได้แล้ว เย้ ...แม่เด็กดีใจมาก<br />สังเกตุจากถ้าเล่นกันอยู่แล้วคุณแม่ต้องลุกไปหยิบของหรือไปห้องอื่น<br />น้องปัณณ์จะมองตามบางครั้งก้อจะส่งเสียงเหมือนจะร้องไห้<br />(ถ้าเป็นเมื่อก่อน คุณแม่จะอยู่หรือไป น้องปัณณ์ก้อไม่สนใจ<br />หมกหมุ่นกับกิจกรรมของตัวเองไป)<br /><br />วันก่อนคุณแม่อุ้มน้องแมกซ์ ปัณณ์ร้องงอแงเลย โน้มตัวมาหา<br />จะให้แม่อุ้ม คุณแม่ปลื้มมาก (หลังจากอุ้มท้องมาเก้าเดือน เลี้ยงอีกหกเดือน<br />ในที่สุดก้อมีวันนี้)<br /><br />ส่วนคุณพ่อเริ่มตกกระป๋องเล็กน้อย (อิ ..อิ แหมไม่อยากซ้ำเติมเลย แต่อดพูดไม่ได้)<br />เฮ้อ ..ปลื้มใจจริง..จริ๊ง แม่ลูกรักกัน ผูกพันแน่นแฟ้น<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111597832071780816?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1115831540033150512005-05-12T00:05:00.000+07:002005-05-12T00:15:31.623+07:00ช่วงนี้นายปัณณ์ของเราเริ่มคลานได้แล้ว<br />ถ้าจับนอนคว่ำปุ๊บนายปัณณ์ของเราจะเริ่ม<br />สอดส่ายสายตาทันที วัตถุใดที่น่าสนใจ<br />ก็จะตกเป็นเป้าหมาย จากนั้นพี่แกก็จะ<br />กระดุ๊บกระดุ๊บไป<br />แต่ถ้าเหนื่อยมาก นายปัณณ์เรามี<br />วิธีการพักเหนื่อยก็คือ คลานเข้าไปหา<br />ขาหรือแขนคนที่ไกล้ที่สุด<br />จากนั้นก็ก้มซบหน้าดูดแขนหรือขาทันที<br />(วันนี้ก็พยายามจะดูดเท้าพ่อ ต้องคอยหลบตลอด)<br /><br />นอกจากหมกมุ่นกับการคลานแล้ว<br />ก็ยังหมกมุ่นกับการพยายามปีน<br />(คลานแนวตั้ง) ตอนนี้ปีนโซฟาห้องคุณย่าได้<br /> step หนึ่งแล้ว<br />วันนี้มีอยู่ตอนหนึ่ง คุณพ่อจับให้ปัณณ์<br />เกาะขอบ playpen ไว้<br />นายปัณณ์กะเกาะแน่นเลย พยายามปีนขึ้นมา<br />สักพักพอหมดแรง พี่แกก็หงายหลังพึงลงไปเลย<br />เสียงดับตุ๊บ คุณพ่อนึกในใจ เอาแล้วไง ร้องแหงๆ<br />ที่ไหนได้พี่แกพลิกตัวขึ้นมาหัวเราะร่วนเลย<br />คุณพ่อก็เลยจับเกาะใหม่อีก<br />พี่แกก็หล่นใหม่อีก หล่น หัวเราะ หล่น ไป 3 ที<br />คุณพ่อยอมแพ้ไปก่อน กลัวสมองลูกจะกระทบกระเทือน<br /><br />วันนี้คุณพ่อรบกับนายปัณณ์ทั้งวัน<br />เหนื่อยพอสมควร ขนาดที่ถ้านายปัณณ์หลับ<br />คุณพ่อก้ต้องหลับด้วย แต่พอตอนตื่นนายปัณณ์<br />ของเราต้องตื่นมาปลุกคุณพ่อเกือบทุกครั้ง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111583154003315051?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1115478049353536492005-05-07T21:58:00.000+07:002005-05-07T22:02:11.690+07:00รูปถ่ายคู่ระหว่างปัณณ์กับเนียร์<br />ให้สังเกตุว่าน้องเนียร์ของเราใส่รองเท้า<br />และถุงเท้า<br />ส่วนนายปัณณ์ของเรา<br />คุณแม่ไม่มีตังค์ซื้อรองเท้าให้<br /><a href="http://www.flickr.com/photos/mypann/12771702/" title="Photo Sharing"><img src="http://photos11.flickr.com/12771702_de72c086ee_m.jpg" width="240" height="180" alt="" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111547804935353649?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1115362554256413392005-05-06T13:25:00.000+07:002005-05-06T13:58:43.720+07:00หมู่นี้น้องปัณณ์มีเหตุให้ต้องสัญจรอยู่บ่อยๆ<br />เริ่มจากพ่อกับแม่พาหนูไปดูบ้านดินแถวนวมินทร์ก่อน<br />ต่อมาคุณปู่คุณย่าพาไปดูการทำสวนผักไร้ดินแถวมีนบุรี<br />(ครั้งนี้พ่อกับแม่รีบส่งหนูขึ้นรถไปเพราะคุณพ่อ<br />ทำงานดึกไม่ได้พัก ส่วนคุณแม่เก็บกดอยากไปช้อปปิ้ง)<br />จากนั้นเมื่อวานนี้ไปบ้านสวนที่คลองหกกับคุณปู่คุณย่า<br />แล้วไปเยี่ยมป้าปุ้ย พี่ปั้ม พี่ปื้มต่อแถวรามอินทรา<br />(ตอนแรกแม่กะพ่อก้อดีใจหรอกที่หนูไปแต่พอหนูหายไปทั้งวัน<br />เราก้อคิดถึงหนูกันใหญ่ รอเมื่อไรหนูจะกลับมาซะที)<br /><br />เดือนมิย พ่อกับแม่ว่าจะพาหนูไปทะเลหละ<br />ส่วนจะไปที่ไหนค่อยว่ากันอีกที<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111536255425641339?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1115188115405919462005-05-04T13:15:00.000+07:002005-05-04T13:28:35.466+07:00น้องปัณณ์เสียงแหบมาสามสี่วันแล้ว คุณแม่โทรไปถามคุณหมอ<br />คุณหมอบอกว่าถ้าไม่มีอาการอื่นร่วมเช่น ไอ น้ำมูกไหล มีไข้<br />ทานนมไม่ได้ ก็ยังไม่ต้องพาน้องปัณณ์ไม่หาหมอ ให้สังเกตุอาการ<br />ไปก่อน<br /><br />ปัณณ์ยังชอบเล่นและดูเป็นปกติดี ยกเว้นเสียงจะแหบสนิท<br />ถึงกระนั้นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อความช่างพูดของน้องปัณณ์<br />แม้แต่น้อย จ้อได้เรื่อยๆ(ภาษาของปัณณ์คืออ้อแอ้ ทำเสียงแปลกๆ<br />ดังบ้างค่อยบ้าง) เวลาผู้ใหญ่คุยกัน หนูจะตั้งใจฟัง<br />สักพักอยากมีส่วนร่วมก็จะพูดแข่งบ้าง (ลูกแม่จริงๆ)<br />ต่างกับน้องเนียร์โดยสิ้นเชิง น้องเนียร์เค้าจะดูสุขุมลุ่มลึก<br />เป็นผู้ใหญ่แต่พ่อหนุ่มเราร่าเริง ช่างพูดไว้ก่อน<br /><br />ปล. ปกติคุณพ่อไม่ชอบเด็กพูดมากเพราะฟังแล้วคุณพ่อปวดหัว<br />ต่อนี้ไปคุณพ่อต้องปวดหัวเป็นสองเท่าแล้วหละเพราะคุณแม่กะคุณลูกจะ<br />แทคทีมกันจ้อ อิ อิ...^_^<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111518811540591946?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1114786779851496472005-04-29T21:56:00.000+07:002005-04-29T21:59:39.853+07:00วันนี้น้องปัณณ์พบเพื่อนใหม่อีกคนแล้วครับ<br />เป็นรุ่นน้อง อายุพึ่ง 1 เดือน<br />ชื่อน้อง Max ชื่อจริง Maximilian<br />หนู Max เป็นลูกผสมไทยเยอรมัน <br />(สำนวนฟังดูคล้ายพูดถึงพันธ์สุนัขอย่างไรก็ไม่รู้)<br />คุณแม่ชื่อเพลิน อัธยาศัยดีมาก<br /><br />ตอนนี้นายปัณณ์เราก็เลยได้เลื่อนขั้น<br />อาวุโสขึ้นมาอีกขั้น<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111478677985149647?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1114786561971006742005-04-29T21:54:00.000+07:002005-04-29T21:56:01.973+07:00<a href="http://www.flickr.com/photos/mypann/11469502/" title="Photo Sharing"><img src="http://photos8.flickr.com/11469502_b84410d847_m.jpg" width="240" height="180" alt="IMG_1239" /></a><br /><br />ช่วงนี้นายปัณณ์ของเราชอบแลบลิ้นมาก<br />จะว่าอ้าปากระบายความร้อนก็คงไม่ใช่<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111478656197100674?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1114763401271440082005-04-29T15:02:00.000+07:002005-04-29T15:35:01.020+07:00เมื่อเช้าไปฉีดยามาครับ คุณแม่ไม่อยากไปทำงานสาย (เกรงใจบริษัท)<br />ปลุกน้องปัณณ์ไปรพ แต่เช้าเลย หนุ่มน้อยของเรายังไม่ค่อยตื่นดี<br />มารู้ตัวว่าอะไรเป็นอะไรก้อตอนคุณหมอตรวจนั่นตรวจนี่<br />พอชักรู้ว่าจะโดนฉีดยา พ่อหนุ่มเริ่มดิ้นหนี คุณพ่อต้องช่วยจับแขนไว้<br />ร้องไห้พอเป็นพิธี จากนั้นก้อเล่นได้เหมือนเดิม<br /><br />ตอนนี้น้องปัณณ์ 6 เดือนแล้ว กำลังเห่อกับการฝึกคลาน<br />วางนอนปุ๊บเป็นต้องพลิกคว่ำ ตอนแรกน้องปัณณ์จะคืบถอยหลังก่อน<br />จากนั้นพัฒนามาเป็นท่าวัวขวิด พอหมดแรงแขน<br />เปลี่ยนมาเป็นไถหัวไปข้างหน้าแทน เจออะไรน้องปัณณ์เอาหัวชนหมด<br />เสียงดังตึง ตึง แม่มาดูเห็นหัวหนูแดงเชียว<br />(ลูกหนอลูก ที่แบบเนี่ยไม่รู้จักถอยหลัง)<br /><br />เรื่องนมของหนูยังเป็นปัญหาอยู่ ปรากฏว่านมผงในท้องตลาดส่วนมาก<br />จะมีปริมาณแลคโตสสูงมากประมาณ 12-33% ขณะที่นมยี่ห้อเดิมที่<br />หนูกินมีเพียง 2% พ่อกับแม่เลยให้หนูกินนมถั่วแทนเพราะมันไม่มีน้ำตาล<br />แต่รู้สึกหนูจะไม่ค่อยชอบ<br /><br />เลยต้องกลับมากินนมวัวต่อ คราวนี้จะให้หนูกินยี่ห้อไหนดีหละ<br />ยี่ห้อเดิมแม่ก้อยังโกรธอยู่ เรื่องความบกพร่องในการตรวจสอบคุณภาพ<br />แต่ครั้นจะให้กินยี่ห้อใหม่ก้อพบว่าเด็กที่กินยี่ห้อนี้<br />ที่แม่พบมีน้ำหนัก overweight ทั้งนั้น แม่ห่วงน้องปัณณ์จะติดความหวาน<br /><br />สุดท้ายคงต้องกลับมากินยี่ห้อเดิม ปรึกษาคุณหมอ คุณหมออธิบายอาการของ<br />ไข้สมองอักเสบ วิธีสังเกตุให้และบอกเชื้อตัวนี้ไม่มีการสะสม หากผิดปกติจะ<br />พบความผิดปกติเลย หากกลัวลูกติดความหวานก้อคงต้องกลับมากินยี่ห้อเดิม<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111476340127144008?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1113232927280117602005-04-11T22:20:00.000+07:002005-04-11T22:22:07.280+07:00น้องปัณณ์ช่วงนี้มีพัฒนาการที่เด่นชัด<br />อยู่ 2 อย่างก็คือ<br />การนั่ง และ การแสดงอารมณ์ไม่พอใจ<br /><br />การนั่ง ทำได้ดีขึ้นเรื่อยๆ ถ้ามีที่ให้จับพยุง<br />ก็จะสามารถนั่งหลังตั้งฉากกับพื้นโลกได้แล้ว<br /><br />ส่วนการแสดงอารมณ์หงุดหงิด <br />จะแสดงออกมาในรูปของการหายใจถี่ๆแรงๆ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111323292728011760?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1113232406827598482005-04-11T22:13:00.000+07:002005-04-11T22:26:20.910+07:00<a href="http://www.flickr.com/photos/55948966@N00/9104102/" title="photo sharing"><img src="http://photos6.flickr.com/9104102_e067e48ee9_m.jpg" alt="" style="border: solid 2px #000000;" /></a><br /><span style="font-size: 0.9em; margin-top: 0px;"><a href="http://www.flickr.com/photos/55948966@N00/9104102/">IMG_0821</a> <br />Originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/55948966@N00/">pphetra</a>.</span><br clear="all" /><p>ช่วงนี้น้องปัณณ์น่ารักขึ้นทุกวัน<br />คุณพ่อหลงหัวปักหัวปำ (ส่วนคุณแม่นั้นคุณพ่อเก็บขึ้นหิ้งไปแล้ว)</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111323240682759848?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1113207390413349172005-04-11T14:27:00.000+07:002005-04-29T15:46:27.800+07:00ช่วงนี้งานแม่ยุ่งมากไม่ค่อยมีเวลาเข้ามาเขียนถึงน้องปัณณ์เลย<br />พฤหัสที่ผ่านมา อาจิ๋ว msn คุยกับแม่ เรื่องข่าวพบนมผงสำหรับทารก<br />3 ยี่ห้อที่อย.ตรวจพบจุลินทรีย์ แม่ไม่ได้อ่านข่าวเลยช่วงนั้น<br />ปรากฏว่าตรงกับยี่ห้อที่น้องปัณณ์กินมาตลอด 5 เดือนกว่า แม่ร้องไห้เลย<br />กลัวลูกของแม่จะเป็นอะไร ในข่าว(แม่หารายละเอียดอ่านเพิ่มเติม)<br />แจ้งว่าจุลินทรีย์เอนเทอโรแบ็กเตอร์ ซากาซากิ ตัวนี้จะทำให้เด็กเป็น<br />โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ แม่โทรกลับบ้านขอให้คุณย่างดให้นมลูก<br />แล้วแม่ก็ลางานไปหาซื้อนมยี่ห้อใหม่ให้หนู กลับมาบ้านพบพ่อหนู<br />กำลังคุยกับชามีร่า แม่เลยเล่าเรื่องนมให้ชามีร่าฟังปรากฏว่านมที่<br />น้องเนียร์กินก็เป็นนมที่มีปัญหาเหมือนกัน<br />สองแม่เครียดตามกัน ส่วนพ่อหนูบอกพ่อเห็นข่าวแล้วแต่ยังไม่ทันเล่าให้แม่ฟัง<br />พ่อดูหมายเลข lot และวันที่ผลิตแล้วไม่ตรงกับ กระป๋องที่หนูกินอยู่ปัจจุบัน<br />ส่วนกระป๋องเก่าๆเราทิ้งไปหมดแล้ว ทำให้ตรวจสอบไม่ได้ว่ามีกระป๋องไหน<br />ตรงกับ lot ที่มีปัญหาหรือเปล่า เราได้แต่สังเกตอาการหนู หนูยังดูปกติดีอยู่<br />เราเลยไม่พาหนูไปหาหมอ<br /><br />เย็นนั้นก็มีเรื่องใหม่เพิ่มอีกคือ หนูตกเตียงอีกแล้วครับ คุณย่าวางหนูไว้บนเตียง<br />(สูงประมาณ 60 cm) คุณย่าบอกอุตส่าห์เอาหมอนกั้นไว้สองใบแล้ว<br />หนุ่มน้อยของแม่ยังอุตส่าห์ฝ่าด่านมานอนวัดพื้นได้อีก ตกใจทั้งคุณย่าและหลาน<br />ปัณณ์ร้องไห้จ้า หนูคงเอาหน้าลงเพราะหน้ามีรอยช้ำเป็นแนว<br />คุณย่าก็ร้องไห้เหมือนกันสงสารหลาน คุณย่าพร่ำบ่นโทษตัวเองไม่เลิก<br />ส่วนหนุ่มน้อยซึมไปพักใหญ่ พ่อกับแม่ก็สังเกตอาการอีก คิดว่า<br />ถ้าคืนนี้หนูยังซึมแบบนี้ ก็จะพาไปหาหมอ แต่พอดึกหน่อยหนู<br />ก็กลับมาร่าเริงเหมือนเดิม เราเลยเบาใจขึ้น คุณปู่กลับมาบ้านทราบข่าว<br />จากคุณย่า คุณปู่ดุคุณย่าจนคุณย่าร้องไห้อีกรอบ<br /><br />วันรุ่งขึ้นแม่ลางานอยู่บ้านเพื่อสังเกตอาการของหนูทั้งเรื่องนมและ<br />เรื่องที่หนูตกเตียง ลูกแม่ดูปกติดี แม่เลยค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย<br />จะมีก็แค่อึหนูเหลวมากกว่าปกติ เข้าใจว่าเป็นเพราะอยู่ในช่วงเปลี่ยนนม<br />ผ่านไปสองวัน อึหนูเริ่มจับเป็นก้อน<br /><br />แม่ได้แต่หวังว่า หนูจะไม่เป็นอะไร นึกถึงเรื่องนมทีไร แม่โกรธบริษัท<br />ผู้ผลิตมากที่ บกพร่องในการตรวจสอบคุณภาพ ช่วงนี้แม่เลยพยายาม<br />ให้อาหารเสริม ที่มีประโยชน์กับหนูมากขึ้น<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111320739041334917?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1112002256384228102005-03-28T16:14:00.000+07:002005-04-29T15:39:18.806+07:00คุณพ่อไปงานสัปดาห์หนังสือมา ซื้อหนังสือมาเยอะแยะเลย<br />มีหนังสือของปัณณ์ตั้งหลายเล่ม แต่เล่มที่ทำให้คุณพ่อร้อนวิชาคือ<br />โยคะเจ้าตัวน้อย คุณพ่อเป็นคนอ่านแล้วบอกให้คุณแม่ทำตาม<br />น้องปัณณ์เราก้อร่วมมือดีอีกเช่นเคย ทำตัวเป็นตุ๊กตา ให้แม่จัดแขนจัดขา<br />นวดซ้ายนวดขวา ท่าง่ายๆแม่ทำเอง แต่พอมาถึงท่าคันไถ กับท่าสะพานโค้ง<br />แม่ไม่กล้าทำเพราะ ต้องจับน้องปัณณ์ห้อยหัวลง แม่สงสาร พ่อเลยบอกมะ<br />พ่อทำเอง แม่เลยปล่อยให้พ่อทำ แต่พอพ่อทำ แม่ก้อไม่กล้าดูอีก<br />พ่อบอกดูปัณณ์สิ ยิ้มชอบใจใหญ่เลย เฮ้อ นายปัณณ์<br />นี่ลูกพ่อจริงๆเลย<br /><br />ปล หลังจากทำท่าที่ว่าไปแล้วพ่อเพิ่งอ่านเจอว่าท่านี้ต้องทำกับ<br />เด็กอายุ 5 เดือนขึ้นไป นายปัณณ์เรา 5 เดือนกะ 2 วัน<br /> เกือบไปแล้วมัยหละ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111200225638422810?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1111512626040488772005-03-23T00:28:00.000+07:002005-03-23T00:30:26.040+07:00วันนี้ปัณณ์มีน้ำมูกไหลเป็นครั้งแรก<br />มีอาการซึมๆไปบ้าง แต่ก็ยังมีบางช่วงที่อารมณ์ดี<br />หัวเราะคิกคักได้ แถมวันนี้ยังมีพี่ปั้มกับพี่ปื้มมาเล่นด้วยอีก<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111151262604048877?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1111512494126429092005-03-23T00:22:00.000+07:002005-03-23T00:28:14.126+07:00แถวบ้านมีเด็กอยู่คนหนึ่ง<br />เป็นเด็กที่ active มาก ไม่อยู่นิ่ง ต้องเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา<br />เป็นตัวของตัวเองมาก ไม่ค่อยเข้าร่วมการเล่นของผู้อื่น<br />เห็นแล้วเกิดความรู้สึกหมกมุ่น อยากรู้ว่าถ้าน้องปัณณ์เป็นแบบเดียวกันนี้<br />แล้วเราจะทำอย่างไร<br />ยังไม่ได้คำตอบที่ชัดเจนตอนนี้<br />พยายามอ่านหนังสือต่างๆเพื่อให้ได้ภาพรวมมากขึ้น<br />(สิ่งที่ยากสำหรับการเลี้ยงเด็กก็คือมันไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111151249412642909?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1111338603604540582005-03-21T00:03:00.000+07:002005-03-21T00:10:03.606+07:00วันนี้คุณพ่อกับคุณแม่พาน้องปัณณ์ไปว่ายน้ำมาครับ<br />ไปกันตอนเกือบเที่ยง คนจะได้น้อยๆ<br />ไปถึงก็สมัครสมาชิก ว่ายครั้งหนึ่งก็ 5 บาท<br />จากนั้นก็เปลี่ยนชุดให้ปัณณ์ กางเกงสีเหลืองอ๋อยที่ซื้อตั้งแต่ 2 เดือนที่แล้ว<br />เจ้าหนูเรากางเกงว่ายน้ำหลวมโครกเลย <br />เริ่มจากการนั่งแช่ขาริมสระ<br />ปัณณ์มีสีหน้าปกติ คุณพ่อเริ่มได้ใจ<br />จับน้องปัณณ์ลงน้ำทั้งตัว<br />จับคว่า จับหงาย รู้สึกว่าท่าคว่าจะกลัวน้อยสุด<br />ส่วนท่าหงายยังทำไม่ได้ (อยู่ในอ่างอาบน้ำหล่ะทำได้)<br />สักพักก็มีไอ้เด็กเวรมากระโดดลงน้ำดังตูมข้างๆปัณณ์<br />เท่านั้นแหล่ะ หนูปัณณ์เราก็ร้องให้โฮ<br />ก็เลยจบหลักสูตรวันแรกเพียงเท่านี้<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111133860360454058?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1111075038730130522005-03-17T22:45:00.000+07:002005-03-17T22:57:18.733+07:00เช้าวันนี้ประมาณ 9 นาฬิกา<br />ได้เกิดเหตุภัยธรรมชาติขึ้น<br />ขณะที่ ดช.ปัณณ์ กำลังอาบน้ำอยู่นั้น<br />ได้มี "ก้อนทอง" ผุดขึ้นมาจากนั้น<br />ขนาดยาวประมาณ 13.5 cm.<br />หน่วยกู้ภัยจึงรีบนำตัวเด็กชายปัณณ์ขึ้นจากน้ำ<br />พร้อมทั้งเร่งทำความสะอาดอ่างน้ำอย่างเร่งด่วน<br />หลังจากเกิดเหตุพบว่าเด็กชายปัีณณ์มีอาการ shock<br />ไม่ยอมพูดจา<br />นักจิตวิทยาชี้ชัด เหตุการณ์นี้ไม่ส่งผลระยะยาว<br />ต่อสภาพจิตใจเด็ก<br /><br />แหล่งข่าวยังกล่าวอีกว่า<br />ก่อนเกิดเหตุเพียงเล็กน้อย ได้มีเสียงเบ่งอึดังขึ้นก่อน 1 ที<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111107503873013052?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1111055697850478742005-03-17T17:12:00.000+07:002005-03-17T17:34:57.853+07:00เมื่อวานแม่กลับบ้าน พบคุณพ่อนั่งเก้าอี้โยกรอ ยังไม่ทันวางกระเป๋าคุณพ่อก็รีบรายงานทันทีว่า<br />วันนี้น้องปัณณ์อารมณ์ดีสุดๆแจกยิ้มให้กับทุกคนที่พบ คุณพ่อพาไปเดินเล่นนอกบ้านเหมือนทุกๆวัน<br />พบน้องพัตเตอร์และคุณพ่อคุณแม่ของน้องพัตเตอร์<br />คุณพ่อคุณแม่น้องริกุ แล้วก้อพี่สาวสองคนที่คุณแม่ไปเจอตอนเต้นแอโรบิค<br />คุณพ่อปลื้มมากที่น้องปัณณ์ไม่งอแงเลย ใครอุ้มก็ได้ บอกเห็นฝีมือมัย<br />เนี่ยเป็นเพราะพ่อเลี้ยงลูกเก่ง ลูกเลยน่ารักแบบนี้ แม่เลยแซวกลับว่า<br />ใจคอพ่อจะอุ๊บเครดิตไว้คนเดียวเลยเหรอ แหมแม่อุตส่าห์อุ้มท้องน้องปัณณ์<br />มาตั้ง 9 เดือนน่ะ น่าจะได้ส่วนแบ่งความดีความชอบบ้าง<br /><br />ป.ล วันก่อนคุณปู่ชมคุณพ่อใหญ่เลยว่าเลี้ยงลูกเก่ง ทำให้น้องปัณณ์เป็นเด็กอารมณ์ดี<br />มีความสุขเป็นนิจ จะฝากให้คุณพ่อช่วยเลี้ยง<br />ลูกของอาเป็มที่กำลังจะเกิดด้วย คุณพ่อเลยปลื้มอกปลื้มใจน่าดู<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111105569785047874?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1110801303946990072005-03-14T18:52:00.000+07:002005-03-14T18:55:03.946+07:00วันนี้เป็นวันแรกที่ปัณณ์สามารถใช้มือ<br />จับขวดนมกินเองได้แล้วครับ แม้จะยังบังคับนิ้วได้ไม่ดี<br />แต่ก็ใช้กำปั้นประกบขวดนมกินเองได้<br /><br />แถมวันนี้ยังพบเพื่อนใหม่อีกคน<br />เป็นเด็กญีปุ่นชื่อ "ริกุ" อายุ 2 เดือน<br />ตัวนิดเดียว หน้าตาน่ารักมาก<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111080130394699007?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1110251570308438812005-03-08T10:07:00.000+07:002005-03-08T10:12:50.310+07:00เมื่อวานนี้ อาสุเพชร อาเก็ต แล้วก็น้องพลอย<br />แวะมาเยี่ยมน้องปัณณ์ถึงบ้าน<br />โดยมีคุณแม่ลางานกลับมาร่วมวงด้วยอีกคน<br />น้องพลอยตอนนี้ไว้ผมยาวแล้ว<br />เปลี่ยนจากสาวเก๋ เป็น สาวหวาน<br />คุณพ่อหลงไหลในความน่ารักของน้องพลอย<br />ถึงกับลืมเล่นกับน้องปัณณ์เลย<br />ส่วนนายปัณณ์ของเรา ประพฤติตัวได้ดีมาก<br />ไม่งอแง<br />เสียอย่างเดียวคือไม่ได้ฉี่รดอาเพชร<br /><br />ส่วนคุณแม่เปิ้ล ก็ได้รัับคำชมว่า "มีลูกอีกคนแล้วเหรอ"<br />ตกเย็นคุณแม่ก็เลย sit-up เสีย 100 ที<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111025157030843881?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1110016814928212622005-03-05T16:48:00.000+07:002005-03-05T17:00:14.930+07:00ในที่สุดน้องปัณณ์ก็ตกเตียงแล้วครับ<br />ฝีมือคุณพ่อเอง จ๋อยไปเลย<br />เรื่องมีอยู่ว่า คุณพ่อเล่นกับน้องปัณณ์บนเตียง<br />เล่นไปสักพัก คุณพ่อก็หันไป check เครื่องคอมพิวเตอร์<br />สักพักก็ได้ยินเสียง "ปุ" เสียงหนักแน่นมาก<br />ตกใจหันไป เห็นปัณณ์กำลังหัวทิ่มอยู่พอดี<br />โชคดีที่ตกลง step พอดี เลยไม่สูงมากนัก<br />แค่ 1 ฟุต<br />อุ้มขึ้นมา ปรากฎว่าหน้าปัณณ์แตงไปแถบหนึ่ง<br />โดยเฉพาะส่วนคิ้ว<br />สภาพเหมือนนักมวยที่พึ่งลงจากเวที<br /><br />เข็ดแล้วครับ ไม่ประมาทอีกแล้ว<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-111001681492821262?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1109737347586992832005-03-02T11:11:00.000+07:002005-03-02T11:24:44.766+07:00เมือคืนคุณพ่อรับหน้าที่ดูแลน้องปัณณ์ ให้คุณแม่ได้พักบ้าง<br />(4 เดือนมานี่ ครั้งนี้เป็นครั้งแรก)<br /><br />ปัณณ์ตื่นครั้งแรกตอนตี 1.45 คุณพ่อยึดตำราเป็นหลัก<br />เด็ก 4 เดือนจะไม่ค่อยกินมื้อดึกแล้ว<br />เลยแค่อุ้มลูกขึ้นมาอุ้ม สักพักน้องปัณณ์ก็หลับต่อ<br />นึกในใจ นี่ถ้าเป็นแม่นายปัณณ์ แม่ต้องเอานมยัดปากลูกแน่ๆเลย<br />เสร็จแล้วก็หลับไปด้วยความภูมิใจ<br /><br />นอกไปได้อีกตื่น ได้ยินเสียงลูกร้อง<br />ยื่นมือไปตบก้นลูก แต่คลำหาก้นไม่เจอ<br />ได้ความว่าพี่แกพลิกหงายไปซะแล้ว<br />(ปกติน้องปัณณ์ยังพลิกหงายไม่ได้)<br />ตบเท่าไรก็ไม่หยุดร้อง<br />ก็เลยยกมาอุ้ม กะว่าจะใช้มุขเดิม อุ้มจนหลับ<br />แต่คราวนี้ปัณณ์ไม่ยอมหยุด<br />ดูเวลา อ้าวตีหนึ่ง 45 เหมือนเดิม นาฬิกาตายพอดี<br />สุดท้ายก็ไปชงนมมาให้กิน<br />คุณพ่อมือหนึ่งถือไฟฉาย มือหนึ่งถือขวดนม<br />(ใช้ไฟฉายเพราะไม่อยากเปิดไฟ)<br />พอผสมนมเสร็จแทนที่จะเขย่าขวดนม<br />ดันไปเขย่าไฟฉายแทน<br />พอตอนป้อนนม ไฟฉายถ่านหมดอีก<br />คุณพ่อใส่ขวดนมเข้าปากไม่ถูกอีก<br />มันมืดมองไม่เห็น<br />จิ้มไปจิ้มมา เห็นไม่เข้าที สุดท้ายเลยต้องเปิดไฟ<br />กินหมดไป 5 oz หนูปัณณ์ก็หลับต่อ<br /><br />เฮ้อ ตื่นมาแข้งขาตึงหมด<br />(นอนน้อยร่างกายไม่ซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ)<br />ส่วนคุณแม่ตื่นมาก็มีไช้อ่อนๆ<br />เพราะเต้านมคัด ไม่ได้ให้ลูกดูด<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-110973734758699283?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1109565679239369342005-02-28T11:05:00.000+07:002005-02-28T11:41:19.240+07:00เช้านี้พ่อกับแม่ต้องพาน้องปัณณ์ไปร.พ วิภาวดี<br />คุณหมอนัดไปฉีดวัคซีนป้องกันคอตีบไอกรน<br />ปรากฏว่าคุณพ่อคนเก่งลืมสนิทอาบน้ำน้องปัณณ์เสร็จ<br />จัดแจงจับลูกใส่กระเป๋าเป้สะพายไหล่พาเดินเล่นเหมือนทุกวัน<br />แม่ก้อเอ๋...คุณพ่อใจเย็นจัง ไม่ยอมเปลี่ยน<br />ผ้าอ้อมลูกเพื่อเตรียมตัวไปรพ.ด้วยเฮะ<br />แถมบอกลูกว่าคุณแม่จะรีบไปทำงาน<br />คุณพ่อเดินหายไปครู่หนึ่งก้อเดินกลับมาบอกคุณแม่ว่า<br />วันนี้ต้องไปรพ.นี่ พ่อลืมสนิทเลย มิน่าแม่ขยั้นขยอให้ลูกกินนมจัง<br />เดินไปเจอคุณย่า คุณย่าทักพ่อเลยนึกได้<br />ไปถึงรพ.วิภาวดี เช้าๆแบบนี้คนไข้น้อยดีจัง ไม่ต้องรอนาน<br />น้องปัณณ์ตอนนี้หนัก 6.6กก.สูง 63 ซม.<br />คุณหมอบอกน้ำหนักขึ้นเร็วจังเมื่อ 2 เดือนก่อนเพิ่งหนัก 4 กก.เอง<br />จากนั้นก้อจับน้องปัณณ์ฉีดยา ลูกร้องแอะเดียว(เก่งจัง ไม่ขี้แยเลย)<br />แถมโชว์ความสามารถนอนคว่ำ คอตั้งแล้วคืบตัวไปข้างหน้าอีก<br />จ่ายค่ายาเสร็จคุณพ่อก้อจับน้องปัณณ์นั่ง car seat พากลับบ้าน<br />โชคดีจัง ที่ลูกยอมนั่ง cae seat คุณแม่เลยสามารถแยกตัวไปทำงานโดย<br />ไม่ต้องพาหนูกลับบ้านก่อน<br /><br />ป.ล 1. คุณหมอออกใบรับรองแพทย์ให้น้องปัณณ์แล้ว<br />กางเกงว่ายน้ำก้อมีแล้ว เย้...คุณพ่อจะได้พาหนูไปเล่นน้ำซะที<br />2. เรื่องที่พ่อนินทาแม่น่ะฝากไว้ก่อน พอดีแม่ต้องรีบทำงาน<br />จะตามมาคิดบัญชีที่หลัง แต่อย่างน้อยแม่ก้อไม่ขี้ลืมแล้วกันเนอะ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-110956567923936934?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1109507225288541212005-02-27T19:26:00.000+07:002005-02-27T19:29:09.146+07:00ว้นนี้ bala, shamila, shamila 's mother and nia มาเยี่ยมที่บ้าน<br />น้องปัณณ์ในฐานะเจ้าบ้านก็เลยเตรียมการรับแขก<br />เริ่มด้วยการอ้วก 1 ทีก่อนแขกจะมา<br />จากนั้นก็นำของเล่นออกมาให้แขกเล่น<br />ส่วนคุณพ่อพยายามจะหลอก nia แต่ไม่สำเร็จ<br />หนู nia ฉลาดเกินตัว ไม่ยอมให้หลอกง่ายๆ<br />พ่อ nia บอกเหมือนกันว่า เวลาปล่อยมุขเด็กๆออกมา<br />หนู nia จะมองดูพ่อ ทำสายตาบอกว่า "Come on ,dad what are you doing?"<br />ซึ่งผิดกับน้องปัณณ์ของเราที่ชอบเห็นคุณพ่อคุณแม่ทำท่าประหลาดๆ ติงต๊อง<br />(โดยเฉพาะมุขนมหกของพ่อ)<br /><br />จากนั้นก็มีการเปรียบรูปมวย<br />โดยน้อง nia ได้เปรียบเรื่องส่วนสูงกับน้ำหนัก<br />ส่วนปัณณ์เป็นต่อในส่วนเท้า เพราะมีเท้าที่ใหญ่กว่าอย่างเห็นได้ชัด<br />สรุปได้ว่า น้อง nia เป็นต่ออยู่ 2: 1<br />(ส่วนรูปมวยแม่นั้น แม่เปิ้ลไม่เป็นรองใครอยู่แล้ว<br />ด้วยน้ำหนักที่ยังเกินพิกัดอยู่เกือบ 10 โล<br />ทำให้สูสีกับ shamila ยิ่งนัก)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-110950722528854121?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1109437376203988262005-02-26T23:59:00.000+07:002005-02-27T00:02:56.203+07:00เย้...ในที่สุดคุณแม่ก็เข้ามาร่วมแจมได้สำเร็จ<br />จะได้มีส่วนร่วมกะเค้าซะทีหลังจากปล่อยคุณพ่อ<br />ฉายเดี่ยวอยู่ตั้งนาน (อ้าว..กำลังจะเม้าท์เรื่องคุณพ่อกะคุณลูก<br />ก้อปรากฏว่าคุณลูกร้องซะแล้ว ต้องไปแล้วหละ แล้วค่อยกลับมาแจมใหม่)<br /><br />คุณแม่ผู้อุทิศตน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-110943737620398826?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>Bunnhttp://www.blogger.com/profile/00815478928624432079noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1109228489350509452005-02-24T13:57:00.000+07:002005-02-24T14:04:04.293+07:00วันนี้คุณพ่อคิดมุข (ตกลงคำนี้ควรใช้ ข ไข่ หรือ ก ไก่ดีหล่ะ) ได้อีก 1 อัน<br />มุขนี้ำทำน้องปัณณ์หัวเราะกลิ้งเลย หัวเราะได้นานมาก<br />ชื่อมุขว่า "มุขนมหก" (ไม่ต้องตกใจ รับรองว่าไม่โป๊)<br />เริ่มจากคุณพ่อดึ่มนมกล่องโชว์ จากนั้นก็ค่อยๆ<br />ปล่อยให้นมไหลหกจากมุมปาก<br />จากนั้นก็พูดด้วยความตกใจ (เสแสร้งหน่อย)<br />"อุ้ยนมหก !!"<br />แค่นี้แหล่ะ ขำกลิ้ง (หวังว่าลูกเราคงไม่ได้ผิดปกตินะ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-110922848935050945?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1109175491537691652005-02-23T23:18:00.000+07:002005-02-23T23:18:11.536+07:00<a href='http://photos1.blogger.com/img/111/3707/640/angelo-pann.1.jpg'><img border='0' style='border:1px solid #FFFFFF; margin:2px' src='http://photos1.blogger.com/img/111/3707/400/angelo-pann.1.jpg'></a><br />compare to angelo painting.&nbsp;<a href='http://www.hello.com/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbh.gif' alt='Posted by Hello' border='0' style='border:0px;padding:0px;background:transparent;' align='absmiddle'></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-110917549153769165?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1109174075440637542005-02-23T22:54:00.000+07:002005-02-23T22:54:35.440+07:00<a href='http://photos1.blogger.com/img/111/3707/640/pan20050221%20036.jpg'><img border='0' style='border:1px solid #FFFFFF; margin:2px' src='http://photos1.blogger.com/img/111/3707/400/pan20050221%20036.jpg'></a><br />I really like a gift from Nia.&nbsp;<a href='http://www.hello.com/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbh.gif' alt='Posted by Hello' border='0' style='border:0px;padding:0px;background:transparent;' align='absmiddle'></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-110917407544063754?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1109173787069628922005-02-23T22:49:00.000+07:002005-02-23T22:50:56.756+07:00<a href="http://photos1.blogger.com/img/111/3707/640/pan20050221%20038.jpg"><img style="border: 1px solid rgb(255, 255, 255); margin: 2px;" src="http://photos1.blogger.com/img/111/3707/400/pan20050221%20038.jpg" border="0" /></a><br />คุยไปหาวไป <a href="http://www.hello.com/" target="ext"><img src="http://photos1.blogger.com/pbh.gif" alt="Posted by Hello" style="border: 0px none ; padding: 0px; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: initial; -moz-background-origin: initial; -moz-background-inline-policy: initial;" align="middle" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-110917378706962892?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1109171548969080012005-02-23T22:08:00.000+07:002005-02-23T22:12:28.970+07:00วันนี้พาน้องปัณณ์ไปเดินเล่น คุณลุงข้างบ้านออกมาเดินเล่นพอดี<br />เลยเดินเข้าไปคุยด้วย<br />คำถามแรกของคุณลุงก็คือ "พาลูกไปว่ายน้ำไหมเนี่ย"<br />คุยไปคุยมาก็เลยรู้ว่า คุณลุงมีลูกๆเป็นนักว่ายน้ำเยาวชนทีมชาติ<br />เป็นครอบครัวนักกีฬา<br />บอกคุณลุงไปว่า อาทิตย์หน้าก็จะพาปัณณ์ไปหาหมอ<br />จะขอให้หมอออกไปรับรองแพทย์ให้ด้วย<br />เพราะต้องใช้สมัครสมาชิกสระว่ายน้ำที่สวนรถไฟ<br />แล้วคุณพ่อจะพยายามพาไปว่ายน้ำอาทิตย์ละ 3 วัน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-110917154896908001?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1109170872653192252005-02-23T22:01:00.000+07:002005-02-23T22:01:12.653+07:00<a href='http://photos1.blogger.com/img/111/3707/640/pan20050221%20015.jpg'><img border='0' style='border:1px solid #FFFFFF; margin:2px' src='http://photos1.blogger.com/img/111/3707/400/pan20050221%20015.jpg'></a><br />nude model&nbsp;<a href='http://www.hello.com/' target='ext'><img src='http://photos1.blogger.com/pbh.gif' alt='Posted by Hello' border='0' style='border:0px;padding:0px;background:transparent;' align='absmiddle'></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-110917087265319225?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11030057.post-1109170244769030152005-02-23T21:49:00.000+07:002005-02-23T21:50:44.770+07:00This is blog of my son, Pann.<br />He will turn 4 months tomorrow.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11030057-110917024476903015?l=mypann.blogspot.com' alt='' /></div>polawat phetrahttp://www.blogger.com/profile/17730887203314080442noreply@blogger.com0